Εδώ είναι η στροφή: το αλάτι ίδιο καταδύεται. Αλλά διαλύσετε αρκετό από αυτό στο νερό, και δημιουργείτε υγρό πιο πυκνό από το ανθρώπινο σώμα. Αυτή είναι η μαγεία της Θάλασσας των Νεκρών.
Άρχή Αρχιμήδους: ένα αντικείμενο πλωτεί αν μετατοπίζει το βάρος του σε ρευστό. Πυκνότητα γλυκού νερού: 1,0 g/cm³. Ανθρώπιο σώμα: ~0,98 g/cm³ (απλά πλωτεί). Θάλασσα Νεκρών: 1,24 g/cm³ — 34% αλατότητα έναντι 3,5% του ωκεανού.
Σε εκείνη τη άλμη, μετατοπίζετε το βάρος σας στο μισό όγκο. Δεν κολυμπάτε· ηρεμείτε. Το να διαβάζετε εφημερίδα ενώ πλωτείτε δεν είναι στάντ — είναι φυσική.
Η Θάλασσα των Νεκρών είναι τελική λίμνη — νερό μπαίνει (Ποταμός Ιορδάνης), αλλά κανένα δεν βγαίνει εκτός από ατμίωση. Τα μέταλλα συσσωρεύονται σε χιλιετίες. Είναι 430 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, το χαμηλότερο σημείο της Γης. η θερμότητα επιταχύνει την ατμίωση, συγκεντρώνοντας την άλμη.
Το αλάτι της Θάλασσας των Νεκρών είναι κοκτέιλ μετάλλων: μαγνήσιο, κάλιο, ασβέστιο, βρωμίδες. Αυτά δημιουργούν τη θρυλική θεραπευτική βούλημα και την ελαίωση αίσθηση του νερού. Αλλά τα κάνουν και τοξικά αν καταπιεθούν και ερεθιστικά στα μάτια και ανοιχτά τρавματα.
Το ωκεανικό νερό (3,5% αλάτι) δεν είναι αρκετά πυκνό να πλωτεί ξεχωριστά τα περισσότερα ανθρώπινα σώματα. Χρειάζεστε ~10% αλατότητα για αυτό — όπως η Λίμνη Μεγάλη Αλάτι της Γιούτα ή τεχνητές δεξαμενές πλώτησης. Η Θάλασσα των Νεκρών είναι απλώς το ακραίο φυσικό παράδειγμα.
