Μειονεκτήματα Γεφύρων Κλαππερ: θραυστά, επικίνδυνα, απρόσιτα

Οι γέφυρες κλαππερ—αρχαίες γέφυρες από πετρώδεις πλάκες σε πετρώδεις στηρίξεις—είναι γραφικές αλλά απρακτικές για σύγχρονη χρήση. Τα μειονεκτήματά τους:

• Δύσκολη κατασκευή: Απαιτούν μεγάλες πλάγιες πέτρες, ακριβή προσαρμογή, ειδικευμένη εργασία· χωρίς τομίν.
• Χαμηλή χωρητικότητα φορτίου: Οι πλάκες ραγίζουν υπό βαρύ/οχηματικό φορτίο· ευάλωτες σε επίδραση πλημμυρικών απολειμμάτων.
• Λίπαρη, ανώμαλη επιφάνεια: Αλγές, μούχια, πάγος καθιστούν την διάβαση επικίνδυνη· χωρίς χειρολαβές.
• Μη προσβάσιμες: Σκαλοπάτια ή χασμοί πλάκες αποκλείουν αμαξίδια, βαταρίες και άτομα με κινητικές δυσκολίες.
• Εντατική συντήρηση: Η διάβρωση υποκαταστέλλει στηρίξεις· πλάκες μετακινούνται· χωρίς πλεονασμός—αποτυχία μίας πλάκας καταστρέφει τη γέφυρα.

Υπομένουν ως μνημειακές γέφυρες πεζών (π.χ. Ντάρτμορ, Έξμορ) αλλά είναι παρωχημένες για μεταφορές. Σύγχρονα ισοδύναμα χρησιμοποιούν οπλισμένο σκυρόδεμα ή σίδηρο με μη-λισχρά πλέυρες, χειρολαβές και μελετημένες θεμελίωσεις.