Το υγρὸ περίμετρο—το μήκος ορίου καναλιού επαφής με νερό—αυξάνεται συστηματικά κατωτατικά. Αυτή η θεμελιώδης υδραυλική γεωμετρική σχέση αντανακλά πώς οι ποταμοί προσαρμόζονται στην κατακερματισμένη ροή.
Κατωτατικά, οι υποταμίαι προσθέτουν ροή. Μεγαλύτερη ροή επιβάλλει περισσότερη διάτμηση τάση στα τείχη, προκαλώντας πλευρική φθορά και πλάτυνση. Πλεον εύρυ κανάλι = μεγαλύτερο υγρὸ περίμετρο. Αυτός είναι ο κύριος οδηγός.
Οι χαμηλότερες κλίσεις κατωτατικά προωθούν τη μαίανδρωση. Κάθε καμπύλη μαίανδρου προσθέτει μήκος καναλιού χωρίς να αλλάζει το μήκος φάραγγας. Ένα μαίανδριν κανάλι μπορεί να είναι 2-3x μακρύτερο από τη φάραγγα του—πολλαπλασιάζοντας απευθείας το υγρὸ περίμετρο.
Κάθε σταθμός συνάντησης υποταμίου προσθέτει το δικό του υγρὸ περίμετρο στον κύριο κλάδο. Ζώνες συνάντησης δημιουργούν πολύπλοκα μοτίβα ροής με τοπικά επεκταμένα περιμετρικά (οπές εξώρυξης, ρίζες απόθεσης, ζώνες διαχωρισμού ροής).
Μείωση κλίσης κατωτατικά → χαμηλότερη ρευματική ισχύς → απόθεση ιλύος → σχηματισμός ρίζων/νησιών → πολύ-ακμαία κανάλια ή επεκτεινόμενο ενιαίο ρεύμα → αυξημένο υγρὸ περίμετρο. Χαρακτηριστικά απόθεσης (άκμες ρίζες, μέσαι ρίζες, ρίζες πλέγματος) όλα προσθέτουν μήκος ορίου.
Μεγαλύτερες, πιο διαρκείς ροές κατωτατικά διατηρούν φθαρτική ικανότητα περισσότερο. Συσσωρευτικά υλικά τειχών τελικά αποτυγχάνουν. Φθορά άκρης → κατάρρευση τείχους → πλάτυνση καναλιού → αυξημένο υγρὸ περίμετρο. Ανθρώπινες επιδράσεις (αποδέσμευση οχετεύματος, κύμα πλοίων) επιταχύνουν αυτό.
Leopold & Maddock (1953) הגדירו at-a-station και κατωτατική υδραυλική γεωμετρία:
Επειδή b + f + m = 1, το πλάτος αυξάνεται ταχύτερα από το βάθος κατωτατικά — αυξάνοντας απευθείας το υγρὸ περίμετρο σε σχέση με την τομή.
Η κατωτατική αύξηση του υγρού περιμέτρου δεν είναι τυχαία—είναι η γεωμετρική υπογραφή ενός ποταμού που προσαρμόζεται στην αυξανόμενη περιγραφή της εργασίας του: κίνησε περισσότερο νερό, μεταφέρε περισσότερη ιλύ, κάνε περισσότερη δουλειά.
