Αντίθετα με τις συνηθισμένες υποθέσεις, η εμπορική ποταμοδιαδρομή δεν αναθέτει καθίσματα βάσει μεγέθους επιβατών. Η ιδέα ότι «τα πίσω καθίσματα είναι για τους μικρότερους/μεγαλύτερους ανθρώπους» αντικατοπτρίζει μια παρεξήγηση του πώς λειτουργούν τα ρφέτινγκ και πώς οι οδηγοί διαχειρίζονται την τοποθέτηση πλήρωμας.
Δικαιώματα οδηγού: Ο επαγγελματίας οδηγός τοποθετεί τους παγαίτες βάσει πολλαπλών παραγόντων: ικανότητα παγαΐσματος, εμπειρία, κατανομή βάρους για ισορροπία βάρκας, και соображения ασφαλείας—όχι απλό τύπο μεγέθους.
Ισορροπία και τρίμ: Οι οδηγοί κατανέμουν το βάρος για να κρατήσουν το ρφέτινγ επίπεδο και ανταποκρινόμενο. Αυτό μπορεί να σημαίνει τοποθέτηση βαρύτερων παγαΐτων σε συγκεκριμένα θρανία (cross-tubes) για βελτιστοποίηση χειρισμού σε ραγιάδες, αλλά είναι δυναμικό—προσαρμόζεται για κάθε ραγιάδα, επίπεδο νερού, και σύνθεση πλήρωμας.
Ενεργητική συμμετοχή: Όλοι οι παγαΐτες αναμένον να συμβάλλουν. Η σύγχρονη ποταμοδιαδρομή χρησιμοποιεί «paddle rafts» όπου όλοι παγαΐουν με εντολή. Οι θέσεις καθίσματος αντιστοιχούν σε σταθμούς παγαΐσματος (αριστερά/δεξιά), όχι κατηγορίες επιβατών.
Τοποθέτηση ασφαλείας: Λιγότερο έμπειροι ή λιγότερο κινητικοί επισκέπτες μπορεί να τοποθετηθούν σε πιο σταθερές θέσεις (συχνά κεντρικά θρανία) με ευκολότερη πρόσβαση στηρίγματος. Αλλά αυτό είναι ατομική αξιολόγηση, όχι κανόνας βάσει μεγέθους.
Φυσική κατάσταση και ικανότητα κολύμβησης (για αυτο-διάσωση). Ακρόαση και ανταπόκριση στις εντολές οδηγού. Κατανομή βάρους για απόδοση βάρκας. Ιατρικές καταστάσεις που απαιτούν συγκεκριμένη τοποθέτηση. Ομαδική δυναμική (διατήρηση οικογενειών μαζί όταν είναι δυνατόν).
Ο μύθος «πίσω κάθισμα για μικρό/μεγάλο ανθρώπους» μπορεί να προκύψει από: παλαιές διαμορφώσεις «oar raft» όπου οι επιβάτες κάθονταν παθητικά· καθίσματα lunapark log flume· ή σύγχυση με αρχές τρίμ κυνήγιου/κάνωε. Στη σύγχρονη εμπορική paddle ποταμοδιαδρομή, κάθε κάθισμα είναι εργασιμική θέση.
