Ψάρια που πηγαίνουν στους ποταμούς: Αναδρομικά είδη

Τα ψάρια που μεταναστεύουν από το αλάτι νερό στο γλυκό για να αναπαραγαγοῦν είναι ανδρομικά. Αυτός ο κύκλος ζωής απαιτεί εξαιρετικές φυσιολογικές προσαρμογές (οςμορύθμιση, οσφρητική οικείωση) και τεράστια ενέργεια.

Εμβληματικά Ανδρομικά Ψάρια

• Σαλμός (Ειρηνικός: Chinook, Coho, Sockeye, Pink, Chum· Ατλαντικός) – Ο αρχέτυπος. Πεθαίνουν μετά την αναπαραγωγή (semelparous, εκτός Ατλαντικός).
• Steelhead (Oncorhynchus mykiss) – Ανδρομικός ψάρας βράνας· μπορεί να αναπαράγει πολλές φορές (iteroparous).
• Στούργιον (Λευκός, Πράσινος, Ατλαντικός, Shortnose) – Αρχαίος, χονδρόειδης· μερικοί ζουν 100+ χρόνια· πηγή καβιάρ.
• Αμερικανική Σαδ (Alosa sapidissima) – Μεγαλύτερο γαύρος· "φτωχός σαλμός"· Ανατολική ακτή.
• Αλεβίφε & Μπλεμπάκ Χέρινγκ (Alosa pseudoharengus, A. aestivalis) – "Ποταμιαίο γαύρος"· κρίσιμη βάση θρέψης.
• Στρίπατ Μπάς (Morone saxatilis) – Τιμημένο gamefish· Χερσόνησος Τσέσαπικ, Ποταμός Hudson.
• Λαμπρέτες (Θάλασσα, Ειρηνική) – Αγνάθα παράσιτα· επίσης ανδρομικά.
• Σμέλτ (Ιριδωτός, Ευλαχών) – Μικρά, λιπαρά· "κεριά ψάρι" (ευλαχών καίει σαν κερί).

Γιατί πηγαίνουν αναρρέως;

• Βιωτόπος αναπαραγωγής: Χαλικώδεις βράχοι, οξυγονωμένο νερό, λιγότερο ραπτήρια για αυγά/νέους.
• Γεννητική οικείωση: Σφραγίζουν τη χημική υπογραφή του γεννητικού ρεύματος· επιστρέφουν με ακρίβεια.
• Εξελικτικό trade-off: Πλούσιο ωκεανικό τρέψιμο → μεγάλο μέγεθος σώματος → υψηλή γονιμότητα· αλλά υψηλή θνησιμότητα στην επιστροφή.

Απειλές

Φράγματα, σωλήνες, ρύπανση, υπεραλιεία, κλιματική αλλαγή (θερμαίνοντες ρεύματα, αλλαγμένες ροές). Ψαρικά σκαλοπάτια, απομάκρυνση φραγμάτων, και αποκατάσταση βιωτόπων είναι κρίσιμα για ανάκαμψη.