Το μοντέλο πέντε ωκεανών (Ειρηνικός, Ατλαντικός, Ινδικός, Νότιος, Αρκτικός) είναι το τρέχον διεθνές πρότυπο (IHO 2000), αλλά η διαμάχη επιμένει.
Μερικοί ωκεανογράφοι υποστηρίζουν τη συγχώνευση του Αρκτικού Ωκεανού με τον Ατλαντικό, αναφερόμενους σε κοινές μάζες νερού, κυκλοφορία (θερμοαλινή) και φαύνα. Αυτό δίνει τέσσερις: Ειρηνικός, Ατλαντικός, Ινδικός, Νότιος.
Ο Νότιος Ωκεανός (νότια των 60°Ν) δεν έχει χερσαία όρια· το βόρειο όριό του είναι η Ανταρκτική Σύγκλιση (πολική μητρώα), ένα δυναμικό οικολογικό όριο. Μερικοί το θεωρούν ως νότια παράταση των άλλων τριών ωκεανών.
Τελικά, τα όρια ωκεανών είναι ανθρώπινες κατασκευές σε έναν συνεχή παγκόσμιο ωκεανό. Η «καλύτερη» ταξινόμηση εξαρτάται από σκοπό: φυσική ωκεανογραφία, θαλάσσια βιολογία, δίκαιο ή εκπαίδευση.
