Η ελεгантία των γεφυρών κρεμάστρων — η ελαστικότητά τους και η λεπτότητα τους — δημιουργεί την μεγαλύτερη ευπάθειά τους: ανεμογενείς δονήσεις που μπορεί να κλιμακωθούν σε καταστροφική αποτυχία.
Ο αέρας που ρέει πέρα από το δέκα δημιουργεί εναλλασσόμενους ροβίλους. Αν η συχνότητα διασποράς ταιριάζει με τη φυσική συχνότητα της γέφυρας, η συντονισμός ενισχύει τις ταλαντώσεις.
Συγκεκριμένη κάθετη και στροφική κίνηση όπου οι αεροδυναμικές δυνάμεις τρέφουν ενέργεια στη δομή. Αυτοεξεγερτική, αποκλίνουσα, потенциально απεριόριστη amplitute. Αυτό κατέστρεψε τη Γέφυρα Τάκωμα Ναρρως (1940).
Μεγάλης amplitutes, χαμηλής συχνότητας ταλάντωση μη ρευστοειδών τμημάτων (π.χ. παγωμένα καλώδια).
Σεισμοί, σύγκρουση πλοίου, παγετώδεις αποθέσεις, φθορά, κούραση, τρομοκρατία — όλα διαχειρίζονται, αλλά ο άνεμος παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας σχεδίασης για μακρές γέφυρες κρεμάστρας.
Τακτικοί έλεγχοι, δίκτυα αισθητήρων και αεροδυναμικά retrofits διατηρούν ασφαλείς τις παγκόσμιες πτήσεις. Το μάθημα της Τάκωμα Ναρρως: η ελαστικότητα χωρίς αεροδυναμική κατανόηση είναι θανάσιμη.