Το πρώιμο κανάλι στο Λονδίνιο δεν χτίστηκε για μπαρατζάκια—ξεκίνησε ως φυσικό ρέμα, το Walbrook, το οποίο έρρεε νότια από τα λιμνοειδή του Moorfields και του Finsbury μέσω της καρδιάς της ρωμαϊκής πόλης (Londinium) προς την Θαμήση στο Dowgate (κοντά στον σύγχρονο Cannon Street).
Το Walbrook/City Ditch αντιπροσωπεύει το πρώτο μηχανολογημένο σύστημα διαχείρισης νερού του Λονδίνιου—το πρωτότυπο για το μεταγενέστερο Fleet, το Great Conduit, και τελικά τα 17ο αιώνα έργα καναλιών όπως το New River (1613) και το Regent's Canal (1820). Ήταν το αρχικό «κανάλι» της πόλης, αν και γεννήθηκε από ανάγκη, όχι πλοηγητικό σκοπό.
Οι ανασκαφές κατά μήκος της πορείας του (ειδικά στο Bucklersbury, Bloomberg Place) έχουν φέρει φωτεινούς ρωμαϊκούς ευρήματα: το Μιθραίο (Ναός του Μίθρα), χιλιάδες πινακίδες γραφής (οι «Πινακίδες Bloomberg»), δερμάτινες παπούτσια, εργαλεία, και κεραμικά—διατηρημένα από το υγρό, αναερόβιο λάσπη του θάφτισμένου ρέματος.
Έτσι, αν και δεν είναι «κανάλι» στον βιομηχανικό νόημα, το καναλισμένο Walbrook ήταν το πρώτο διαχειριζόμενο υδραγωγείο του Λονδίνιου—ένα κρυφό ποτάμι που σχήμασε την τοπογραφία, την υγιεινή, και την αρχαιολογία της City.