Πολιτική του Πακιστάν για το Κασμίρ: Βασικές αρχές, Ιστορία & Τρέχουσες Δυναμικές

Η θέση του Πακιστάν για το Τζαμμού & Κασμίρ (J&K) αποτελεί τον κεντρικό στύλο της εξωτερικής πολιτικής και της εθνικής ταυτότητας από το 1947. Βασίζεται σε νομικά, ηθικά και στρατηγικά επιχειρήματα.

Βασικές Αρχές

1. Δικαίωμα Αυτοκαθορισμού: Το Πακιστάν επιμένει ότι ο μουσουλμανικός πληθυσμός του J&K πρέπει να ασκήσει μια ελεύθερη, δίκαια επιλεγμένη υπό την égide του ΟΗΕ ψήφισμα για να επιλέξει προσάρτηση στο Πακιστάν ή στην Ινδία. Αναφέρεται στις Αποφάσεις ΣΕ 38, 47, 51, 80, 91, 122 (1948–1957).
2. Λογική Διαμερισμού: Οι αυτοκρατορικές πολιτείες να προσανατολιστούν στην Ινδία ή το Πακιστάν βάσει γεωγραφίας, πληθυσμού και λαϊκού βούλησης. J&K: 77% Μουσουλμάνοι (1941), συνεχή με Πακιστάν, ποτάμια (Ίνδος, Τζελούμ, Τσεναμπ) ρέουν από Κασμίρ στο Πακιστάν.
3. Παρανομία Προσάρτησης: Υποστηρίζει ότι το Όργανο Προσάρτησης του Μαρατζά (Οκτ 1947) υπογράφηκε υπό πίεση, χωρίς λαϊκή εξουσία, και υπό όρους ψήφισματος.

Κύρια Στοιχεία Πολιτικής

• Διπλωματία (Σίμλα 1972): Επίσημα, το Πακιστάν αποδέχεται τη διπλοματική διάλογο ως φόρουμ. Αλλά επιμένει ότι κάθε συζήτηση πρέπει να εστιάζει στην αυτοκαθορισμό.
• Απόρριψη Μονόπλευρων Ινδικών Ενεργειών: Καταδικάστηκε η ανάρτηση 370/35A το 2019, η διαίρεση σε UT ως παράνομη, μονοπλεύρη, демографική μηχανική.
• Υποστήριξη "Αυτοχθονής Αντίστασης": Παρέχει πολιτική, διπλωματική, ηθική υποστήριξη στο κίνημα ελευθερίας των Κασμιρίων. Αρνείται άμεση στρατιωτική συμμετοχή μετά το 2003 (διακοπή πυρός LoC), αν και η Ινδία κατηγορεί διακίνηση, εκπαίδευση, χρηματοδότηση.
• Διεθνιστικοποίηση: Ζητά συμμετοχή ΟΗΕ, OIC, ΕΕ, HRW, Amnesty. Επισημαίνει παραβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (σφαίρες κεραμιδίας, κρατήσεις, αποκοπή επικοινωνιών).
• Πυρηνική Σκιά: Κασμίρ = φλόγα πυρηνικού конфлиκτος. Το Πλήρες Φάσμα Απότρεψης του Πακιστάν συνδέεται ρητά με το Κασμίρ.

Εσωτερική Πολιτική

• Συναίνεση: Σε στρατό, μεγάλα κόμματα (PTI, PML-N, PPP), θρησκευτικές ομάδες — Κασμίρ = βασικό ενδιαφέρον.
• Διαφωνία: Μερικοί φιλελεύθεροι, οικονομολόγοι, συνταξιούχοι διπλωμάτες λένε ότι η πολιτική έχει χρεωκοπήσει την οικονομία, απομονώσει το Πακιστάν, τρέφει τον εξτρεμισμό. Υποστηρίζουν εμπόριο, άνθρωπος-προς-άνθρωπο, LoC ως μαλακό σύνορο.

Τρέχουσα Πορεία (2023–)

Διακοπή πυρός (Φεβ 2021) διατηρείται. Φήμες για backchannel συζητήσεις. Το Πακιστάν ζητά αναστροφή κινήσεων 2019 ως προϋπόθεση για δομημένο διάλογο. Η Ινδία απαιτεί τέλος στα διασυνοριακά εγκλήματα πρώτα. Αδιέξοδος παραμένει. Το CPEC της Κίνας (μέσω Γκιλγκιτ-Μπαλτιστάν) προσθέτει στρατηγικό βάθος.

Η πολιτική του Πακιστάν για το Κασμίρ παραμένει μείγμα αρχαιότητας νομικού主義, στρατηγικής ανάγκης και εσωτερικής ανάγκας—αδιέξοδο μετά από 76 χρόνια.