Κατά τη διάρκεια των 16ου και 17ου αιώνων, η Γέφυρα Λονδίνου ήταν πολύ περισσότερο από μια διαβατική ποταμού—ηταν ένα ξουρμώδες μικρο-γειτονιά και ένα στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο.
Η γέφυρα ήταν στοιβαγμένη με περισσότερες από 100 καταστήματα και σπίτια, μερικά φτάνοντας τα επτά όροφα. Εμπόριοι, τεχνίτες και πλούσιοι πολίτες ζούσαν και δούλευαν εκεί, καθιστώντας την μια από τις πιο ισοτίμους διευθύνσεις του Λονδίνου. Οι δομές προεκτάνονταν πάνω στο ποτάμι, δημιουργώντας ένα σαν σηρίγιο πέρασμα.
Πύλες και στις δύο άκρες (η Πύλη Πέτρας και η Πύλη Γέφυρας Άνοιγμα) ελέγχονταν την πρόσβαση. Η γέφυρα μπορούσε να σφραγιστεί ενάντια σε εισβολή ή επανάσταση. Πύργοι, καρποφόρες και βελόνες έκαναν την ένα φοβερό φράγμα. Κεφάλες προδότων εμφανίζονταν σε δοκοί ως σοβαρή αποτροπία.
Ο διπλός ρόλος της γέφυρας ετυπώνει τη μεσαιωνική αστική ζωή: εμπόριο και ασφάλεια αλληλεπλεγμένα. Δεν ήταν μέχρι τα 1760 που τα κτίρια εκκαθαρίστηκαν, και η αντικατάσταση του 1831 εξήγησε εντελώς την καταστηματική γέφυρα.
