Riftia pachyptila (γίγαντας σκαλωτος σκώληκας) ευδοκιμεί σε ένα από τα πιο ακραία περιβάλλοντα της Γης: βαθιά θαλάσσια υδροθερμικά φώκια (βάθος 2.000–3.600 μ, 2–40°C, υψηλή πίεση, τοξικά χημικά, καμία φωτεινότητα). Οι προσαρμογές του είναι ένα masterclass εξελικτικής καινοτομίας.
Κανένα στόμα, έντερο, ή πρωκτός. Ένα τεράστιο τροφόςωμα (σπογγώδες όργανο) γεμίζει τον κορμό, γεμάτο με χημιοαυτοτροφικά βακτήρια (Gammaproteobacteria). Ο σκώληκας παρέχει H₂S, O₂, CO₂ μέσω του αίματός του; τα βακτήρια οξείδουν το H₂S για να σταθεροποιήσουν το CO₂ σε οργανικές μόρια, τρέφοντας τον σκώληκα. Καθαρή αλληλοωφέλεια.
Μοναδικός πολυ-αιμοχρωματίνικος συμπλόκος (μέχρι 144 αλυσίδες globin, ~3,6 MDa) δεσμεύει και O₂ και H₂S ταυτόχρονα σε διαφορετικές θέσεις—αποτρέπει τη θειοτοξικότητα, διανέμει και τα δύο στα βακτήρια. Η ανθρώπινη Hb δεσμεύει μόνο O₂.
Αποκριθέν χιτίνη/πρωτεΐνη σκαλωτό (μέχρι 3 μ μήκος) προστατεύει από ρεύματα φωκιών (350°C), хищники (καβούρια, ψάρια), και ρεύματα. Αγκυρώνει τον σκώληκα· επιτρέπει γρήγορη ανάκληση.
Το σωματικό τοίχωμα αντέχει απότομες κλίσεις (ψυχρό posteriors στο 2°C νερό, anterior στο 30°C+ διεσπαρμένη ροή). Θερμικά πρωτεΐνες σοκ, εξειδικευμένες μεμβράνες.
Γρηγορότερα-αυξανόμενο θαλάσσιο ανίπτερο: ~85 χλμ/έτος. Ωριμάζει σε μήνες. Υψηλή ανανέωση ταιριάζει σε εφήμερα φώκια (έτη-деκαετιών διάρκεια ζωής).
Προσφέρεται τα posteriors τμήματα διαφοροποιούνται σε "στροβίλες" γεμάτες γονίδια, αποσυνδέονται, κολυμπούν πάνω, σπέρνουν. Κατακτάνε νέα φώκια μέσω διασποράς λαριβών (τροφικές λαρίες; αμφισβητούμενο).
Πολύπλοκη κλειστή κυκλοφορία με περισταλτικές καρδιές (2 κοιλιακά αγγεία) αντλεί αίμα μέσω του τροφώσματος αποδοτικά.
Riftia μετατράπηκε ένα τοξικό, σκοτεινό, υψηλής πίεσης κόλαση σε ευδοκιμούντα οάσις εξοικειώνοντας βακτήρια. Ένα μοντέλο για αστροβιολογία (Ευρώπη, Εγκελάδος).
