Από Απρίλιο 2011, το κύριο πλεονέκτημα της μεταφοράς μετρό είναι το ίδιο με αυτό που ήταν όταν ανοίχτηκε η πρώτη γραμμή μετρό του κόσμου το 1863 — απαλλάσσει την κυκλοφορία στις αστικές οδούς και απελευθερώνει την επιφανειακή μεταφορά. Aquesta πρώτη γραμμή μετρό είναι τώρα μέρος του εκτεταμένου δικτύου Underground (μετρό) του Λονδίνου, Αγγλία. Ο τρόπος με τον οποίο αναπτύχθηκε αυτό το σύστημα δείχνει ξεκάθαρα τα πλεονεκτήματα της μετρό μεταφοράς. Αυτά τα πλεονεκτήματα εξακολουθούν να παίζουν ρόλο στην απόφαση κατασκευής μετρό στο 21ο αιώνα.
Το πρώτο σύστημα μετρό του κόσμου ήρθε σε λειτουργία στις 10 Ιανουαρίου 1863. Συνδέσε τον κύριο σιδηροδρομικό σταθμό Paddington του Λονδίνου με το Farringdon στην επιχειρηματική περιοχή, που ακόμα αναφέρεται ως «η πόλη». Οι στάσεις κατά μήκος της διαδρομής περιλάμβαναν δύο ακόμη κύριους τερματικούς σταθμούς — Euston και St. Pancras. Αυτή η πρώτη διάταξη μετρό παρείχε άμεσα στους συνδρομητές που ταξίδευαν μεταξύ των τριών σιδηροδρομικών τερματικών και της «πόλης» έναν λιγότερο στρεσσογόνο τρόπο να κάνουν το ταξίδι. Το αποτέλεσμα ήταν άμεση απαλλαγή της πίεσης στις άλλες μορφές μεταφοράς της πόλης κατά μήκος αυτής της κρίσιμης διαδρομής, όπως οι άλογο-τρακτέρ omnibuses και τα ταξί.
Μέχρι το 1880, το επεκτεινόμενο δίκτυο μετρό του Λονδίνου περιλάμβανε όλους τους κύριους σιδηροδρομικούς τερματικούς σταθμούς της πόλης. Τότε, όπως τώρα, οι άνθρωποι που ταξίδευαν από τη νότια στην βόρεια Αγγλία, Ουαλία ή Σκωτία έπρεπε να αλλάξουν από έναν τερματικό σε άλλον. Χρησιμοποιώντας αυτό που τότε ονομαζόταν «Inner Circle» και τώρα είναι το «Circle Line», γνώριζαν ακριβώς πόσο χρόνο θα πάρει αυτή η διαδικασία μεταφοράς. Μπορούσαν να ταξιδέψουν μεταξύ Victoria και Paddington ή Euston χωρίς να ανησυχούν για السير κυκλοφορίας. Η βεβαιότητα των χρονικών διαδρομών παραμένει σημαντικό πλεονέκτημα των ταξιδιών μετρό σε όλο τον κόσμο το 2011.
Το μετρό του Λονδίνου άμεσα απαλείψε τη μετακίνηση για ανθρώπους που έκαναν την αρχική τους καθημερινή πτήση στην πόλη σε σιδηρόδρομο που τελείωνε σε έναν από τους τερματικούς. Ωστόσο, καθώς το μετρό ωθείται προς τα υπάρχουσا προάστια όπως Wimbledon και Richmond, επέτρεψε στους ανθρώπους να ταξιδέψουν σε στάσεις μέσα σε βαδιστική απόσταση από τους τόπους εργασίας τους, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν σιδηροδρομικές υπηρεσίες καθόλου, οπότε συντομεύοντας τους χρόνους ταξιδιού. Το 2011, αυτό παραμένει σημαντικό πλεονέκτημα για ανθρώπους που ζουν κοντά σε στάσεις στις εξωτερικές εκτάσεις των συστημάτων μετρό.
Το Μετροπολιτικό Σιδηρόδρομο του Λονδίνου ως το πρώτο τμήμα μετρό ήταν γνωστό, πέρασε από έναν σταθμό που ονομαζόταν «Baker Street». Η εταιρεία επέλεξε αυτό ως σημείο από το οποίο να επεκτείνει βορειώτερα στο Wembley, Harrow, Watford, Amersham και Uxbridge. Κάνοντας αυτό δημιούργησε την υποδομή μεταφορών για ένα δίκτυο προαστίων που γνώρισαν ως «Metro-Land». Η ευκολία μετακίνησης που προσέφερε αυτή η γραμμή μετρό significava ότι άνθρωποι μετακόμισαν σε τεράστιους αριθμούς από την εσωτερική πόλη σε αυτά τα προάστια, όπου απολάμβαναν καλύτερη στέγαση και καλύτερη ποιότητα αέρα. Τα μετρό εξακολουθούν να παρέχουν στους ανθρώπους την ικανότητα να ζουν μακριά από τις κεντρικές αστικές περιοχές.
Αστικά συστήματα μετρό έχουν παρέχει στους πολίτες των πόλεων στις οποίες λειτουργούν ένα υψηλό επίπεδο κίνησης. Ο πυρήνας του παρούν συστήματος του Λονδίνου ήταν σε λειτουργία από τις αρχές του 20ού αιώνα, και παρείχε ευκολία κίνησης για περισσότερους από τους καθημερινούς συνδρομητές. Οι οικιακές γυναίκες απολάβανε νεοελευθερωμένες ελευθερίες. Μπορούσαν εύκολα να πάνε «στην πόλη» για αγορές και γεύμα με τους φίλους τους, και να είναι σπίτι вовремя για τα παιδιά τους που επιστρέφουν από το σχολείο. Ο πολιτισμός, στη μορφή μουσείων, θεάτρων και κονσερβαντέρων γίνεται πολύ πιο προσιτός. Ένα αιώνα αργότερα, τα συστήματα μετρό εξακολουθούν να παρέχουν αυτά τα πλεονεκτήματα.
Η πρώτη πόλη ΗΠΑ που απολάυσε τα πλεονεκτήματα της μεταφοράς μετρό ήταν η Βοστώνη, όπου τα τρένα άρχισαν να τρέχουν το 1897. Ακολούθησε η Νέα Υόρκη το 1904. Όπως στο Λονδίνο, ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτών των συστημάτων ήταν άμεση μείωση της κυκλοφορίας στις οδούς. Το 2011, αυτό είναι ακόμα ο κύριος λόγος για κατασκευή μετρό. Μια από τις πιο πρόσφατες πόλεις που απολάυσε αυτό το πλεονέκτημα είναι η Σεβίλλη στην περιοχή Andalucia της Ισπανίας. Ένα σύστημα είναι υπό κατασκευή στην παραλιακή πόλη της Malaga.
