Το τρένο Chunnel της Ευρώπης, γνωστό επίσης ως Σήραγγας της Μάγχης και Eurostar, είναι μια υποβρύχια σιδηροδρομική υπηρεσία που συνδέει την Αγγλία και τη βόρεια Γαλλία. Κατασκευασμένο κάτω από τον Αγγλικό Κόλπο, το σιδηροδρομικό σύστημα ονομάστηκε ένα από τα Επτά Θαύματα του Σύγχρονου Κόσμου. Από την inauguración του το 1994, έχει γίνει ζωτική αρτηρία μεταφέροντας τόσο επιβάτες όσο και εμπορεύματα.
Το σχέδιο για τον πρώτο σήραγγα της Μάγχης παρουσιάστηκε το 1802 με πολλοί πειραματισμούς εξόρυξης στα επόμενα 150 χρόνια. Δεν ήταν μέχρι το 1973 που έγινε οποιαδήποτε πραγματική πρόοδος, αλλά ακόμα και αυτό το έργο εγκαταλείφθηκε το 1975 λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Τελικά το 1984, οι βρετανική και γαλλική κυβερνήσεις άρχισαν να ψάχνουν για ιδιωτικούς επενδυτές να αναλάβουν το χαρτοπλήρωμα. Η ομάδα Eurotunnel, αποτελούμενη από 200 τράπεζες και εμπορικούς επενδυτές, παρουσίασε οργανωμένα σχέδια και χαρίστηκε το συμβόλαιο του έργου το 1986, ξεκινώντας τις εργασίες το 1988. Το τρένο άνοιξε για επιβάτες το 1994.
Ο αρχικός στόχος του Σηράγγα της Μάγχης ήταν να επιταχύνει τη μεταφορά ανθρώπων, εμπορικών αγαθών, οχημάτων, λεωφορείων και εξοπλισμού ανάμεσα στο Λονδίνο και το Παρίσι. Οι τουρίστες μπορούν να ταξιδέψουν ανάμεσα στις πόλεις σε 2 ώρες και 15 λεπτά, αυξάνοντας τα έσοδα τουρισμού για και τις δύο πόλεις. Επιπλέον προορισμοί και συνδέσεις έχουν προστεθεί από τότε, επιτρέποντας ταξίδι ανάμεσα στο Λονδίνο και τη Βρυξέλλες σε 1 ώρα 50 λεπτά.
Περισσότερα από 60.000 θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν κατά τα έξι χρόνια που πήρε να χτιστεί το θαύμα της μηχανικής, αλλά το έργο αντιμετώπισε επίσης πολλούς αναποδισμούς. Η κατασκευή βασανίστηκε από θανάτους εργατών, πυρκαγιές και αποτυχίες εξοπλισμού. Με κόστος 5 εκατ. δολάρια την ημέρα, η κατασκευή ήταν πολύ πάνω από τον προϋπολογισμό, με συνολικό κόστος μεταξύ 7 και 21 δισεκατ. δολαρίων. Η συνεχή αυτών των ζητημάτων οδήγησε σε καθυστέρηση της inauguráció του chunnel.
Ο σήραγγας αποτελείται από τρεις互通, 5-πόδιους παχύ βετονωμένους σωλήνες. Δύο από τους σωλήνες, κάθε ένας πλάτους 14 ποδιών, περιέχουν τις σιδηροδρομικές γραμμές. Ο κεντρικός σωλήνας είναι ορισμένος για οχήματα επείγουσας ανάγκης και ομάδες συντήρησης. Οι σωλήνες είναι ταφέντοι σε μέσο όρο 150 πόδια κάτω από το βυθό της θάλασσας, με ορισμένα τμήματα να φτάνουν βάθος 250 ποδιών. Ο σήραγγας καλύπτει συνολικά 31 μίλια, 23 υποβρύχια.
Τα τρένα, ή μεταφορικά, φτάνουν τα 20 βαγόνια μήκους και κέρδισαν την διάκριση να είναι τα πιο μακρινά τρένα επιβατών στον κόσμο. Η ταχύτητα του τρένου εξαρτάται από τον τύπο γραμμής. Η Βρετανία έχει ενημερώσει τμήματα με ρούχα υψηλών ταχυτήτων, αυξάνοντας την ταχύτητα του τρένου σε 168 mph. Μέσα στον σήραγγα τα τρένα ταξιδεύουν περίπου 100 mph. Γραμμές στη Γαλλία και το Βέλγιο επιτρέπουν στα μεταφορικά να φτάνουν 186 mph. Οι επιβάτες μπορούν να επιλέξουν εισιτήρια premium, πρώτης ή standard τάξης.
