Το ηφαιστείο Kiska βλέφθηκε για πρώτη φορά το 1741 από τον εξερευνητή Vitus Bering. Το Kiska και τα Αλεουτιάνη Νησιά χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως fur outpost για την Russian-American Company. Το 1867, το Kiska, μαζί με το Αλάσκα, αγοράστηκε από τον Γραμματέα της Πολιτείας των ΗΠΑ από τους Ρώσους.
Το ηφαιστείο Kiska κατηγοριοποιείται ως στρωματοειδές ηφαιστείο (stratovolcano). Είναι ένα απότομο ηφαιστείο, χτισμένο από ρευστούς λάβα και αποθέματα από προηγούμενες έκρηξεις. Ως με πολλά άλλα στρωματοειδή ηφαιστεία, το Kiska είναι κωνικό σε σχήμα.
Το Kiska είναι ενεργό ηφαιστείο που έχει ξεσπάσει πολλές φορές. Η πιο διάσημη έκρηξη συνέβη την 24 Ιανουαρίου 1962, όταν η έκρηξη δημιούργησε ένα νέο κινδυνευμένο σημείο γνωστό ως Sirius Point, ύψους 30 μέτρων. Επιπλέον παρατηρούμενες έκρηξεις συνέβησαν το 1964, 1969 και 1990.
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα Ιαπωνικά στεφάνωσαν και κατέλαβαν το νησί Kiska, προκαλώντας μια διασωστική προσπάθεια από τα σύμμαχτα. Ενσύνη της εσερχόμενης άφιξης, οι Ιάπωνες φύγανε το νησί υπό το κάλυμμα της ομιχλης, χωρίς να βλεφθούν από τα σύμμαχτα. Αν και ο εχθρός είχε εξαφανιστεί, היו σχεδόν 200 θύματα στη διασωστική προσπάθεια, κυρίως λόγω φίλιου πυρός και ασθενειών.
