Βρίσκεται στην δεξιά όχθη του Σείνης, στον 1ο αρρονδισμαν. Γειτονεί με τους Κήπους Τουιλερι, που δημιουργήθηκαν το 1564 από την Κατερίνα ντε Μετίσι. Οι κήποι φιλοξενούν τη Γκαλερί νασιονάλ ντε Ζυ ντε Πωμ, ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης που χρησιμοποιήθηκε για αποθήκευση εβραϊκών πολιτισμικών αγαθών από το 1940 έως το 1944. Απέναντι στο Ζυ ντε Πωμ βρίσκεται το Ορανζερι, που στεγάζει τις Υδρατειές του Μονέ.
Το Μουσείο Λούβρο ήταν κάποτε πραγματικό παλάτι της Βασιλικής οικογένειας. Το αρχικό κτίριο χτίστηκε τον 12ο αιώνα υπό τον Φίλιππο Β'. Τα υπόλοιπα του παλαιού φρουρίου έχουν ανασκαφεί και οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν γύρω από την παλαιά τάφρο στους υπόγειους ορόφους του Λούβρου. Επιπλέον, οι επιμελητές έχουν φτιάξει ένα μοντέλο του Μουσείου Λούβρο δίπλα στα ανασκαμμένα υπολείμματα.
Με την πάροδο των ετών, το φρούριο επεκτάθηκε για να δώσει το ό,τι βλέπουμε σήμερα, το Παλε ντε Λούβρο.
Το 1672, ο Λουδοβίκος ΙΔ' επέλεξε το Παλάτι του Βερσαΐ για το νοικοκυριό του, αφήνοντας το Λούβρο ως τόπο έκθεσης της βασιλικής συλλογής. Μέχρι το 1692, το κτίριο καταλήγει να κατεχομένο από την Ακαδημία των Επιγραφών και Όμορων Γραμμάτων και την Ακαδημία Βασιλικής Ζωγραφικής και Γλυπτικής όπου παρέμειναν για εκατό χρόνια. Οι σχολές διέτελαν σαλόνια μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, όπου το Εθνικό Συμβούλιο αποφάσισε ότι το Λούβρο πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως μουσείο για να εκθεθούν τα chef-d'oeuvre της χώρας.
Η συλλογή αυξήθηκε γρήγορα υπό τον Ναπολέοντα κατά τους Ναπολεωνικούς Πολέμους. Δεν ήταν μέχρι την ήττα του στη Γουάτερλου, που πολλά από τα έργα επιστράφησαν στους ιδιοκτήτες τους, ωστόσο, πολλά ακόμα παραμένουν στη συλλογή του Λούβρου. Υπό τις βασιλείες του Λουδοβίκου ΙΗ' και του Κάρλου ΙΣ'. Κατά τη Δευτέρα Αυτοκρατορία το μουσείο κέρδισε 20.000 τεμάχια.
Οι περιουσιακά στοιχεία έχουν αυξηθεί σταθερά μέσω δωρεών και αποκτήσεων από τη Τρίτη Δημοκρατία εκτός από την περίοδο των δύο Παγκοσμίων Πολέμων όταν το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής, συμπεριλαμβανομένου του πολύ διάσημου και πολύ βαρύ αγάλματος Νίκη της Σαμοθράκης, αφαιρέθηκε και κρύφτηκε στην γαλλική χερσόνησο για να αποτραπεί η λεία από τους ναζί εισβολείς. Για ένα αναλυτικό ντοκιμαντέρ για το Λούβρο κατά τον πόλεμο, η «Η βία της Ευρώπης» παρέχει στο θεατή πληθώρα πληροφοριών και φωτογραφιών.
Σήμερα, το Λούβρο είναι χωρισμένο μεταξύ οκτώ επιμελητικών τμημάτων, συμπεριλαμβανομένων: Αιγυπτιακές Αρχαιότητες; Αρχαιότητες Κοντινής Ανατολής; Έλληνες, Ετρούσκοι και Ρωμαϊκές Αρχαιότητες; Ισλαμική Τέχνη; Γλυπτική; Κοσμητικές Τέχνες; Ζωγραφική; και Εκτυπωμένα & Σχέδια. Επιπλέον, το Λούβρο επεκτάθηκε στην Αμπού Ντάμπι όπου το 2012 χτίστηκε ένα νέο μουσείο στην κεντρική περιοχή. Το Λούβρο συμφώνησε να δανείσει έργα σε roues στην Αμπού Ντάμπι για 10 χρόνια. Τα έργα θα έρχονται όχι μόνο από το Λούβρο, αλλά και από το Μουσείο Ρο댕, το Κέντρο Ζορζ Πομπιδου, το Μουσείο Γκιμετ, το Μουσείο ντ'Ορσέ, το Βερσαΐ και το Μουσείο ντε καί برانλί.
Το Λούβρο παρουσιάστηκε στο «Κώδικας ντε Βίντσι» του Νταν Μπράουν και έγινε τεράστιο εργαλείο δημοσιότητας για το μουσείο. Σήμερα, οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν καθοδηγούμενη Τουρ Κώδικα ντε Βίντσι μέσα στο μουσείο και να ξανατοποθετηθούν τα βήματα που ο χαρακτήρας του Ρόμπερτ Λάνγκντον κάνει στο δημοφιλές μυθιστόρημα.
