Η χρήση υπολογιστών συρρίξεων από μετεωρολόγους δεν είναι συχνή το 2011, με υπολογισμούς που ολοκληρώνονται συνήθως από υπολογιστές και όχι με το χέρι σε έναν υπολογιστή συρρίξεων. Οι μετεωρολόγοι χρησιμοποίησαν υπολογιστές συρρίξεων για να κάνουν υπολογισμούς βασισμένους στις αναγνώσεις που λήφθηκαν κατά την πτήση πιλότων μετεωρολογικών μπαλόνων που εισήχθησαν σε υπηρεσία από το στρατιωτικό και το Μετεωρολογικό Γραφείο του Η.Β.
Ο υπολογιστής συρρίξεων ήταν ένα κοινά χρησιμοποιούμενο εξαρτήμα για υπολογισμούς για πολλοὺς επαγγελματίες και επιστημονικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένης της μετεωρολογίας. Ο υπολογιστής συρρίξεων κατασκευάζεται σε τρία βασικά μέρη, το σώμα, η συρρίξη και ο cursor. Το σώμα και η συρρίξη σημειώνονταν με κλίμακες για υπολογισμούς όπως πολλαπλασιασμός και διαίρεση, με τον cursor να έχει την ικανότητα να κινείται από τον χρήστη για να σημειώσει ένα συγκεκριμένο σημείο στον κανόνα. Στο Η.Β., υπολογιστές συρρίξεων κατασκευάζονταν ειδικά για χρήση από το Μετεωρολογικό Γραφείο και το στρατιωτικό μεταξύ 1915 και τέλη 1960 όταν οι υπολογιστές άρχισαν να replace τους υπολογιστές συρρίξεων, σύμφωνα με το California State University, Long Beach. Στις Η.Π.Α., οι υπολογιστές συρρίξεων δεν χρησιμοποιούνταν συχνά από μετεωρολογικές ή στρατιωτικές υπηρεσίες, εκτός από τη χρήση τους για τον υπολογισμό της απόστασης ενός μετεωρολογικού μπαλόνιου από τον παρατηρητή.
Τα πιλότ μετεωρολογικά μπαλόνια γεμίζαν με υδρογόνο ή ηλίου, ανάλογα με την περιοχή στην οποία χρησιμοποιούνταν και παρατηρούνταν για πτήση 30 λεπτών. Κάθε μπαλόνι εκτοξευόταν εξοπλισμένο με ένα κομμάτι εξοπλισμού που λέγεται theodolite. Σε μερικά μπαλόνια δύο από αυτά τα όργανα συμπεριλαμβάνονταν για να καταγράψουν κατεύθυνση και ταχύτητα ανέμου. Μόλις ανακτηθεί το μετεωρολογικό μπαλόνι, ένας μετεωρολόγος χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή συρρίξεων υπολόγιζε δεδομένα σχετικά με τις πληροφορίες που παρείχε το theodolite.
Οι πρώτοι υπολογιστές συρρίξεων σχεδιασμένοι ειδικά για χρήση από μετεωρολόγους δημιουργήθηκαν το 1915 για το Βρετανικό Μετεωρολογικό Γραφείο από τον σχεδιαστή J.J. Hicks. Αυτός ο κανόνας περιείχε δύο συρρίξεις για τον υπολογισμό κατεύθυνσης και ταχύτητας ανέμου. Περαιτέρω βελτιώσεις έγιναν στον μετεωρολογικό υπολογιστή συρρίξεων για το Μετεωρολογικό Γραφείο, με τουλάχιστον έξι μοντέλα υπολογιστή συρρίξεων που παράγονταν. Το Μετεωρολογικό Γραφείο παρήγαγε το τελικό Mk. 5 slide rule το 1968 από την Blundell Harling Ltd., αναφέρει το California State University, Long Beach.
Οι υπολογιστές συρρίξεων αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της χρήσης τους για μετεωρολογικές υπηρεσίες, όπως το τυπικό ρυθμό ανόδου από ένα μπαλόνι αποδεχόταν για να αφαιρεθεί ένας υπολογισμός που ολοκληρωνόταν προηγουμένως σε έναν υπολογιστή συρρίξεων. Το εύρος ενός μπαλόνιου μετά την εκτόξευση υπολογίζονταν χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή συρρίξεων που περιείχε επιπλέον κλίμακες και τέσσερις cursors για να ενσωματώσει τη μέθοδο tail του υπολογισμού κίνησης και εύρους.
