Ο καρδινάλιος σε ένα χάρτης είναι το όνομα που δίνεται συνήθως στις κατευθύνσεις που παρέχονται, οι κύριες από τις οποίες είναι βορράς, νότος, ανατολή και δύση. Οι καρδινάλειες κατευθύνσεις είναι μέρος της ροδίας του πυξίδας, η οποία χρησιμοποιείται για ναυτιλιακή ναυσιγείωση από το 1300, σύμφωνα με το Fantasy of Flight. Ο καρδινάλιος εξακολουθεί να παρέχεται και να χρησιμοποιείται σε χάρτες για να βοηθήσει στην ναυσιγείωση.
Οι καρδινάλειες κατευθύνσεις είναι οι τέσσερις κύριες κατευθύνσεις· οι ίσες διαιρέσεις αυτών είναι γνωστές ως primary InterCardinal directions. Οι primary InterCardinal directions είναι οι κατευθύνσεις βορειοανατολικά, νοτιοανατολικά, νοτιοδυτικά και βορειοδυτικά· αυτές οι κατευθύνσεις είναι γενικά χρησιμοποιούμενες. Ένα σύνολο κατευθύνσεων που διαιρεί τις καρδινάλειες και τις primary InterCardinal κατευθύνσεις καλούνται secondary Intercardinal directions. Αυτό το σύνολο κατευθύνσεων περιλαμβάνει βορειο-βορειοανατολικά, νότιο-νοτιοανατολικά και βορειο-βορειοδυτικά. Οι καρδινάλειες κατευθύνσεις εμφανίζονται στην καρδινάλια ροδιά ενός χάρτη σε μια αξιόπιστη και χρησιμοποιήσιμη μορφή.
Η χρήση της ροδιάς της πυξίδας και των καρδινάλιων κατευθύνσεων άρχισε να χρησιμοποιείται συχνά σε χάρτες χαρτιού που χρησιμοποιούνταν σε πλοία για ναυτιλιακούς εξερευνητές. Οι καρδινάλειες κατευθύνσεις της ροδιάς της πυξίδας περιλαμβάνουν τα 32 σημεία της πυξίδας, καθώς αυτά βασίζονταν αρχικά στους ανέμους που γνώριζαν όλοι οι ναύτες για επιτυχημένη ναυσιγείωση των γνωστών θαλασσών κατά τη Μεσαίωνα και μετά. Όταν οι άνθρωποι άρχισαν να το χρησιμοποιούν, η ροδιά της πυξίδας έδειχνε τις καρδινάλειες κατευθύνσεις ως οκτώ μεγάλους ανέμους, οκτώ μισούς ανέμους και 16 τέταρτους ανέμους που χρησιμοποιούνταν για ναυσιγείωση και παροχή δύναμης για πλοία.
Η αρχική εμφάνιση της ροδιάς της πυξίδας αναπτύχθηκε για να είναι γραφικά ορατή onboard ένα πλοίο κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής ταξίδιού χρησιμοποιώντας κεριά για να διαβάσει ένα χάρτη. Οι χρωματισμοί των 32 σημείων της ροδιάς της πυξίδας αναπτύχθηκαν για να επιτρέψουν σε έναν ναύτη να βρει εύκολα την κατεύθυνση με μια ματιά, αναφέρει το Fantasy of Flight. Οι οκτώ μεγάλοι άνεμοι σήμαναν με μαύρο, το οποίο ξεχωρίζει σε φωτεινό φόντο του χάρτη. Οι μισοί άνεμοι σήμαναν με μπλε ή πράσινο για να διαφοροποιηθούν από τους μεγάλους ανέμους και οι 16 τέταρτοι άνεμοι σήμαναν με κόκκινο.
Παρά την 정교 φύση των περισσότερων σχεδιασμών ροδιάς πυξίδας, οι βασικές πληροφορίες και χρώματα που χρησιμοποιούνται σε χάρτες και γλωβους είναι τα ίδια. Το κάλος προστέθηκε στα πορτογαλικά χάρτες για να δημιουργήσει ένα fleur-de-lis emblem. Κατά τη Μεσαίωνα, οι καρδινάλειες κατευθύνσεις καταγράφονταν ως η βόρειη κατεύθυνση με το γράμμα T για τον ανεμό tramontana, levante για ανατολή. Το γράμμα O χρησιμοποιούνταν για νότο από την λέξη ostro και το γράμμα P στεκόταν στη δυτική καρδινάλια κατεύθυνση. Το P λήφθηκε από την λέξη ponente.
