Μόλις η Ανατολική και Δυτική Γερμανία ενωθήκαν το 1990, χρήματα άρχισαν να κατευθύνονται σε μεγάλα έργα κατασκευής και ανάπτυξης. Το Βερολίνο περάσε από έναν μεγάλο κύκλο ανάπτυξης που δεν βλέπταν από πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η ανάπτυξη εξαπλώθηκε σε πολλές άλλες χώρες του Ανατολικού Μπλοκ όπως η Τσεχία, η Πολωνία και η Ουγγαρία. Καθίσας στην πτέρυγα της οικονομικής ανάπτυξης ήρθε η υιοθέτηση ενός ενιαίου νομίσματος, του ευρώ.
Λόγω νέων συμφωνιών που επιτεύχθηκαν υπό την κατεύθυνση της ΕΕ, οι περισσότεροι πολίτες στην Ευρώπη είναι ελεύθεροι να ταξιδεύουν πέρα από πολλά σύνορα χωρίς καν να δείξουν δίπλωμα οδήγησης. Αυτή η νέα πραγματικότητα ισχύει και για τους ξένους ταξιδιώτες, οι οποίοι, μετά την αρχική τους άφιξη μέσα στην ΕΕ, μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα από μια χώρα στην άλλη.
Υπό την επικεφαλίδα «κοινωνικός τουρισμός», οι οικονομικοί ηγέτες της ΕΕ έχουν ζητήσει να ενθαρρύνουν τον τουρισμό χαμηλού σεζόν, επισκέψεις σε τόπους εκτός των βατευμένων μονοπατιών και ταξίδια μεταξύ ανα privilegierten νεολαίας. Σε γενικές γραμμές, οι ευρωπαϊκοί ηγέτες πιστεύουν ότι ο τουρισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και βοήθεια στην κατασκευή ευημερίας. Μόλις στήρικσει η υποδομή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει την τοπική ανάπτυξη και να αποτρέψει τη βιομηχανική απογείωση.
