Τζον Στάινμπεκ και Τζορτζια Ο'Κιφ – ένας μυθιστοριογράφος των αποδεδειγμένων και μια ζωγράφος της αφηρημένης τοπίου – καθένας κατέγραψε την καταστροφή της Κρίσης με profundamente διαφορετικούς τρόπους.
Ο Στάινμπεκ βυθίστηκε στα καταλύματα μετανάστων, τεκμηριώνοντας την φυγή της οικογένειας Τζοντ από την Οκλαχόμα της Dust Bowl προς την εκμεταλλευμένη Καλιφόρνια. Η γραφή του έκθεσε:
Μέθοδος Στάινμπεκ: εμπάθεια ως δημοσιογραφία. Δίνησε φωνή στους άφωνους, κάνοντας την φτώχεια νιωτική.
Ήδη διάσημη για τα μεγεθυνόμενα λουλούδια και τις αφηρημένες συνθέσεις της Νέας Υόρκης, το έργο της Ο'Κιφ στην εποχή της Κρίσης άλλαξε λεπτώς:
Εργα όπως το Μαύρος Σταυρός, Νέο Μεξικό (1931), Κεφάλι Αρί, Μπλε Πρωινή Γκόργια (1938), και η σειρά Πελβικά χρησιμοποιούν λευκασμένα κόκκαλα, ξηρά λόφια και γυμνά ουράνια ως μεταφορές για την αντοχή.
Το Ghost Ranch (NM) γίνεται το καταφύγιό της. Η άπληστη ομορφιά του τοπίου αντανακλά τον εθνικό αγώνα – αλλά προσφέρει και πνευματική ανανέωση. Έγραψε: "Οι βράχοι... μοιάζουν με ένα μεγάλο τείχος... νιώθω σαν να είμαι στο τέλος του κόσμου."
| Στάινμπεκ | Ο'Κιφ |
|---|---|
| Αφηγηματική, λαϊκή, ρητή | Οπτική, ελίτικη κυκλοφορία, συμβολική |
| Ανθρωποκεντρική (μετανάστες, οικογένειες) | Γαιοκεντρική (κόκκαλα, βράχοι, ουρανός) |
| Εξωστρεφής διαμαρτυρία | Εσωστρεφής διαλογισμός |
| Μεγάλο κοινό (Book-of-the-Month Club) | Κοινό γκαλερί/μουσείου |
Μαζί, πλαισίασαν την Κρίση όχι μόνο ως οικονομική κατάρρευση αλλά ως κρίση της αμερικανικής σχέσης με τη γη, την εργασία και την αξιοπρέπεια – η μία μέσω ιστορίας, η άλλη μέσω σιωπής.