Οριζούσα Πολιτική Τοκουγκάβα Σογκουνάτε: Σακόκου (Εθνική Απομόνωση), 1603–1868

Η σημαντικότερη ενέργεια της Τοκουγκάβα Σογκουνάτε ήταν η πολιτική Σακόκου («κλειστή χώρα»), ένα συστηματικό καθεστώς απομόνωσης εφαρμοσμένο από την δεκαετία του 1630 έως το 1853:

Κύρια Μέτρα

1. Περιορισμός Ξένου Εμπορίου: Περιορισμένο στο νησί Ντετζίμα του Ναγκασάκι (Ολλάνδες και Κινέζοι μόνο); αργότερα περιορισμένη επαφή Κορεατών και Ριουκίουβαν μέσω τομέων Τσιμούσα και Σατσουμά.
2. Απαγόρευση Ιαпонικών Ταξιδιών Εξωτερικού: Θάνατος για όποιον έφευγε ή επέστρεφε από εξωτερικό· απαγορεύτηκε κατασκευή μεγάλων πλοίων.
3. Εξόρισμα Ξένων: Ισπανοί (1624), Πορτογαλέζοι (1639), και χριστιανοί μισσιόνερ (έως 1638) εξωρίστηκαν· Χριστιανισμός καταπιέζεται βίαια.
4. Έλεγχος Πληροφοριών: Στενή λογοκρίσια εισαγόμενων βιβλίων· περιορισμένη Ολλανδική μελέτη (Ρανγκακού) επιτρεπόμενη για ιατρική/επιστήμη.

Επίδραση

Το Σακόκου εξασφάλισε 250 χρόνια εσωτερικής ειρήνης (Παξ Τοκουγκάβα), πολιτισμικής άνθισης (γιουκιγιο-ε, χαϊκού, καμπούκι) και μοναδικής κοινωνικής εξέλιξης — αλλά άφησε την Ιαπωνία τεχνολογικά πίσω από τη Δύση, προκαλώντας την Μεϊτζι Μεταμόρφωση μετά την άφιξη του Κομοδορ Πέρρι το 1853.