Μεταξύ των 21 ισπανικών μισιόν της Άνω Καλιφόρνιας, η Μisión San Gabriel Arcángel (ιδρύθηκε 1771) βρισκόταν η πλουσιότερη, παραγωγικότερη και απασχολημένη. Γνωστή ως «Βασίλισσα των Μισιόν» και «Μητέρα της Γεωργίας», ήταν ο λογιστικός και οικονομικός κινητήρας ολόκληρης της αλυσίδας.
Τα τεράστια έδαφή της (πάνω από 1,5 εκατομμύρια εκτάρια στην κορυφή) υποστήριζαν κτηνοτροφίες 20.000+ βόες, 15.000+ πρόβατα και χιλιάδες άλογα. Οι σιτηροβόλοι της αποθήκευαν σίταρι, κριθάρι, καλαμπόκι, φασόλια, αρακάκια—τρέφοντας όχι μόνο τον δικό της πληθυσμό νεοφώτιστων (συχνά 1.500+) αλλά και εφοδιάζοντας άλλες μισιόν, πρεσίδια (Σάντα Μπάρμπαρα, Σαν Ντιέγκο) και πολιτεία (Λος Άντζελες, ιδρύθηκε από τη Σαν Γκαμπριέλ το 1781).
Εργαστήρια παρήγαγαν: κεριά και σαπούνια από σαγιά (μεγάλη εξαγωγή μέσω λιμανιού Σαν Πέδρο), δερμάτινες κατασκευές (σέλες, μπότες, ωμός δέρμα), υφασμένα μαλλινά, σιδηρουργικά εργαλεία, ελαιόλαδο, κρασί, τσικουδιά (από αμπελώνες μισιόν—παλαιότεροι στην Καλιφόρνια). Το σύστημα υδραγωγείων (zanjas) κίνησε μύλους και άρδευση.
Τοποθετημένη στο Καμίνιο Ρεάλ μεταξύ Σαν Ντιέγκο και Μοντερέι, με πρόσβαση στην εύφορο πεδίο Σαν Γκαμπριέλ και το λιμάνι Σαν Πέδρο, ήταν ο κόμβος βορειονοτικής μεταφοράς και ανατολικοδυτικού εμπορίου με τη Νέα Μεξικό (μέσω της Παλαιάς Ισπανικής Πίστες).
Η σαικουλαρίση (1834) διάλυσε τα περιουσιακά της στοιχεία, αλλά το γεωργικό της πρότυπο—εσπεριδοειδή, σταφύλια, βόες—όρισε την οικονομία της Νότιας Καλιφόρνιας για έναν αιώνα. Ο ναός της μισιόν (ολκληρώθηκε 1805), με τις μοναδικές καλυμμένες στήριξεις και τον μαυρισμένο καμπανάριό, διασώζεται ως ενεργή παρουσία.
