Ο Πύργος του Λονδίνου δεν χτίστηκε — *συνελέφθη*. Από το Λευκό Πύργο του Γουλιέλμου του Κυριάρχου (1078) έως την ολοκλήρωση των εστιασμένων άμυνών του 14ου αιώνα, ο συγκρότημα μεγάλωσε σε τέσσερις αιώνες βασιλικής φιλοδοξίας, φόβου και αρχιτεκτονικής εξέλιξης.
Ο Γουλιέλμος Α΄ άρχισε τον λιθινό πύργο — 90 πόδια (27 m) ψηλός, 15 πόδια (4,6 m) πάχους τοίχοι, λιθάρι Caen εισαχθέν από τη Νορμανδία. Σκοπός: κυριαρχία στο Λονδίνο, έλεγχος ναυτιλίας Thames, στέγαση φρουράς. Ολοκληρώθηκε υπό τον Ένρικο Α΄. Το όνομα «Λευκός Πύργος» ήρθε από την ασβεστίαση που εφάρμοσε ο Ένρικος Β΄ (1170s).
Μέχρι τον 14ο αιώνα, ο Πύργος ήταν ένα πλήρως λειτουργικό τρία: **βασιλικό παλάτι, φρούριο, φυλακή**. Το Wharf εξέτεινε την ακτογραφία. Το Νομισματοκοπείο λειτουργούσε μέσα. Το ζώολογικό κήπος (λέοντες, λιοντάρδες, αρκούδα πολική) ψυχαγωγούσε τα δικαστήρια. Τα Στέμματα Βραβεύματα βρήκαν μόνιμο σπίτι.
Οι Τούρντορ πρόσθεσαν λίγο (τα ξυλινά διαμερίσματα του Ένρικου Η΄ καίγναν). Οι Στούαρτς χρησιμοποίησαν το ως οπλοθήκη/φυλακή. Ο Γουρεν ανακαινίσε το Grand Storehouse (1688). 19ος αιώνας: Στρατοπέδεση Waterloo (τώρα Στέμματα Βραβεύματα), τάφρος στεγνώθηκε (1843), ξεκίνησε τουρισμός.
Ο Πύργος δεν ήταν ποτέ «τελειωμένος» — ήταν συνεχώς προσαρμοζόμενος. Αυτό που στέκεται σήμερα είναι ένα 900-χρονικό παλιμψηστο της εξουσίας, του φόβου και του λιθαρίου.
