Χωρίς αμφιβολία, τα σιδηροδρομικά ταξίδια επανάστησαν τη μεταφορά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ξεκίνησε το 19ο αιώνα, η ικανότητα να μετακινείτε ανθρώπους και αγαθά μέσα στη χώρα βασίζονταν σε ποταμούς, κανάλια και άλογα οχήματα. Τα σιδηρόδρομα παρείχαν αποδοτικότητα και χωρητικότητα φόρτωσης όπως ποτέ πριν.
Το 1830, το πρώτο ατμόσφαιρα τρένο, το "Best Friend of Charleston", κατασκευάστηκε για τον Charlston & Hamburg Railroad. Στην πρώτη του πτήση, το τρένο μετέφερε 141 άτομα εξακρίμιλια. Λόγω δυστυχημένης έκρηξης λέβητα, παρείχε υπηρεσία μόνο για ένα χρόνο αλλά άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία μεγάλων σιδηροδρομικών αλυσίδων σε όλη τη χώρα. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1880, υπήρχαν πάνω από 70.000 μίλια σιδηροδρομικών ραγών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα σιδηροδρομικά ταξίδια μειώθηκαν νωρίς στη Μεγάλη Κρίση αλλά το 1934, η Burlington, Chicago και Quincy παρήγαγε ένα diesel-powered Zephyr και η Union Pacific Railroad κυκλοφόρησε το βενζινοκίνητο M-10,000. Και τα δύο ήταν τεράστιες τεχνολογικές προόδους. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος αυξήθηκε η αστική επιβατική κίνηση και ο όγκος φορτίου. Τα προβλήματα παραγωγής αυτοκινήτων προς το τέλος του πολέμου κράτησαν τα σιδηρόδρομα απασχολημένα.
Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα ήταν πιο βολικοί μεταφορείς επιβατών και η σιδηροδρομική βιομηχανία είχε οικονομικά προβλήματα. Το Amtrak ξεκίνησε το 1971 για να μειώσει την κυκλοφοριακή συμφόρηση. Τώρα παρέχει αστικές μεταφορές σε όλη τη χώρα. Στο Northeast Corridor, οι επιβάτες μπορούν να ταξιδέψουν έως 150 μίλια την ώρα στα τρένα Acela Express του Amtrak.
