Ο Σταθμός Vostok, κορυφωμένος στην Ανατολική Ανταρκτική Παγετούνα, κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ χαμηλότερης φυσικής θερμοκρασίας: −89,2°C (−128,6°F) (21 Ιουλίου 1983). Ακόμα και το «καλοκαίρι», οι μέσες κυμαίνονται γύρω στο −30°C (−22°F); το χειμώνα σημαίνει −55°C (−67°F).
Κανένα ζώο δεν ζει εκεί μόνιμα. Ουδέ πinguίνοι (μόνο παραλιακά), ουδέ φώκIES, ουδέ οι πιο ανθεκτικοί μικροοργανισμοί στο επάνωχωμα χιονιού. Το ακραίο κρύο, η απόλυτη σκοτάδια για μήνες, και η υψόμετρο 3.488 μέτρων δημιουργούν φυσιολογικό φράγμα που καμία πολύπλοκη ζωή δεν μπορεί να διαβεί.
Ωστόσο οι άνθρωποι ναι — εποχιακά. Ρωσικοί επιστήμονες λειτουργούν τον σταθμό ολόκληρο το χρόνο, περιστρέφοντας экипаγές 15–30 ατόμων. Ανέχουν απομόνωση, υποξία (οξυγόνο ~60% επιπέδου θάλασσας) και ψυχολογική πίεση για να εξάγουν πύστους πάγου που αποκαλύπτουν 400.000+ χρόνια κλιματικής ιστορίας — συμπεριλαμβανομένης της Λίμνης Vostok υποπαγετώνης λίμνης, σφραγισμένης για εκατομμύρια χρόνια.
Ο Vostok αποδεικνύει τα όρια της ζωής στη Γη — και προσφέρει παράθυρο στο παρελθόν της. Μην περιμένετε comité υποδοχής. Τα μόνα ίχνη είναι ανθρώπινα, και εξαφανίζονται γρήγορα στο χιονόνιφο.
