Τα έρημα ορίζονται από την ξηρασία (<250 mm/έτος υετού), όχι τη θερμοκρασία. Το εξτρεμ παλέτα καιρού τους είναι ευρύτερο—και πιο επικίνδυνο—από το "ζεστό και ξερό".
Επιφανειακές θερμοκρασίες 70°C+ (158°F) σε σκοτεινή βράχο/άμμος. Αέριες θερμοκρασίες 45–50°C (113–122°F) στους πιο καυτούς ερήμους (Λούτ, Ιράν; Κοιλάδα Θανάτου, ΗΠΑ; Σαχάρα). Θερμικός stress σκοτώνει μέσω υπερθερμίας, αποξήρανσης, νεφρικής ανεπάρκειας.
Ακτίνικη ψύξη κάτω από καθαρούς ουρανούς → ημερονύκτιες dao dao 30–40°C. Χειμερινές νύχτες: –20°C έως –40°C (Γκομπί, Μεγάλη Λεκανοειδής, υψώματα Ατακάμα). Παγετός, υποθερμία σκοτώνουν ανεπαρκώς προετοιμασμένους ταξιδιώτες.
Εξόδους ψυχρού μέτωπου ή κατακερματισμένες βροχοπτώσεις σηκώνουν τοίχους σκόνης 1–3 km ψηλά, 100+ km πλατείες, κινούμενες 50–100 km/h. Ορατότητα → 0. Ασθενική κίνδυνος (ρίσκο σιλικώσεως). Μεταφορές, αεροπορία, φωτοβολταϊκά πάρκα διαταράσσονται.
Έδαφη ερημών (υδροφοβικά, χαμηλή διείσδυση) + έντονη βροχή (μונσούν, τροπικά υπολείμματα) → άμεση απορροή. Ξερά φάραγγια (αρρόγιο/ουάδια) γίνονται θανατηφόρα ρεύματα σε λεπτά. #1 δολοφόνος καιρού στις ΗΠΑ ερήμους.
Εισβάλλοντα χόρτα (κρίθαρο, μπούφελγκρας) δημιουργούν συνεχές καύσιμο στη Σονόρα, Μοχάβε, Αυστραλιανές ερήμους. Αστραπές αναφλέγουν; αέρας ωθεί 20+ km/h εξάπλωση. Μετά τη φωτιά: διάβρωση, μετατροπή σε λιβάδι.
Ισχυρές ανεμοστροβίλες σε ερημικά υπερκελύφη (υψηλό CAPE, ξερά μεσαία επίπεδα) → μεγάλο χαλάζι (5–10 cm). Βλάπτει καλλιέργειες, φωτοβολταϊκά, οχήματα, στέγες. Σπάνιο αλλά ακριβό.
Θερμικά ρίνια (10–100 m πλάτος, 100–1000 m ύψος) από έντονη επιφανειακή θέρμανση. Ορατές ως στροβιλούμενες στήλες σκόνης. Πλειονάζουν αβλαβείς· μπορούν να σηκώσουν ελαφριές κατασκευές, να βλάψουν μάτια.
Τα έρημα δεν είναι μετεωρολογικά απλά—είναι έκτακτα δυναμικά. Το να επιβιώσεις απαιτεί σεβασμό στην πλήρη σουίτα, όχι μόνο τη θερμότητα.
