Χειμώνας: Οι θερμοκρασίες πέφτουν συχνά κάτω από 10°C, καθιστώντας τον αέρα πυκνότερο και πιο ευνοϊκό για σχηματισμό ομίχλης.
Καλοκαίρι: Οι θερμοκρασίες συνήθως ξεπερνούν 35°C· ο θερμός αέρας κρατάει λιγότερο υγρότητα, μειώνοντας την πιθανότητα ομίχλης.
Χειμώνας: Υψηλότερα επίπεδα υγρασίας λόγω μειωμένης εξάτμισης παρέχουν άφθονο υγρότητα για ομίχλη.
Καλοκαίρι: Ξηρότερος αέρας με χαμηλότερη υγρασία αποτρέπει την πυκνή σχηματισμό ομίχλης.
Χειμώνας: Νιγότερο άνεμα επιτρέπει στην ομίχλη να συσσωρεύεται κοντά στο έδαφος χωρίς διασπορά.
Καλοκαίρι: Ισχυρότερες ρεύσεις ανέμου από αυξημένη μεταφορά διασπάν την ομίχλη που σχηματίζεται.
Χειμώνας: Μικρότερες μέρες και χαμηλότερες γωνίες ήλιου μειώνουν την ηλιακή ακτινοβολία, βοηθώντας την ομίχλη να επιμείνει.
Καλοκαίρι: Μεγαλύτερες μέρες και υψηλότερες γωνίες ήλιου αυξάνουν την ηλιακή ακτινοβολία, εξατμίζοντας σταγόνες νερού και εμποδίζοντας την ομίχλη.
Ο συνδυασμός χαμηλών θερμοκρασιών, υψηλής υγρασίας, νιγάλων ανέμων και αδύναμης ηλιακής ακτινοβολίας τον χειμώνα δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για μόνιμη ομίχλη, προκαλώντας καθυστερήσεις πτήσεων. Το καλοκαίρι επικρατούν οι αντίθετες συνθήκες, διατηρώντας τον ουρανό καθαρότερο.
