Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου φιλοξενεί μια αλυσίδα ερημών και ημιερημών διαμορφωμένη από υποτρόπια υψηλή πίεση, σκιά βροχής και ηπειρωτικότητα. Έξι βασικές μονάδες:
Βασιλικό/απολιθωμένος πλάτος (500.000 χλμ²) πέρα από Συρία, Ιορδανία, Ιράκ, Σαουδική Αραβία. Χαμαδα (πετρώδης έρημος), αραιή στεπική βλάστηση. Ιστορική νομαδική βόσκηση, πλέον υποβαθμισμένη.
Τεράστια (2,3 εκατ. χλμ²) θάλασσα αμμού (Ρουμπ' αλ Χαλί, Ναφουντ, Νταχνά) που καλύπτει το μεγαλύτερο της Αραβικής Χερσονήσου. Υπερ-αριδής (<50 mm βροχή). Πετρελαιοφόρα. Νομαδική κληρονομιά.
Νότια Ισραήλ (13.000 χλμ²). Πετρώδη βουνά, μαχτεσίμ (κυκλικές φθορές), αμμοθίνες, λεώς. Καινοτόμα έρημα γεωργία (σταγόνειση άρδευση, αλατовое νερό). Όραμα Μπεν-Γκουργιόν.
Ανατολική Σαχάρα στη Λιβύη, Αίγυπτο, Σουδάν. Εξτρεμισμός αριδότητας (δεκαετίες χωρίς βροχή). Αμμοθάλασσες (Μεγάλη Αμμοθάλασσα), οάσεις (Σιούα, Κουφρα), πλάτος Γκιλφ Κεμπίρ. Προϊστορικά πετρογλύφια.
Δύο μέρη: Ανατολική Έρημος (Λόφοι Ερυθράς Θάλασσας, escarpment, μεταλλευτική) και Δυτική Έρημος (επέκταση Λιβυκής Έρημου, οάσεις: Βαχαρίγια, Φαράφρα, Νταχλά, Χάργκα). Ο Νείλος είναι η ζωοδότις.
Σκιά βροχής Ιουδαϊκών Λόφων (Δυτική Όχθη/Ισραήλ). Απότομη κατάβαση στη Νεκρά Θάλασσα (-430 μ). Φάραγγες, βράχοι, μοναστήρια (Μάρ Σάμπα), Μασάδα. Εξτρεμικό καύσωνα.
Αυτές οι έρημοι δεν είναι κενές: φιλοξενούν αρχαίους πολιτισμούς, μοναδική βιοποικιλότητα και στρατηγικούς πόρους.