Ο πιο πρόσφατος σημαντικός χερσαίος στέφανος που διαμορφώθηκε ήταν ο **Ισθμός του Παnama**, ο οποίος ολοκλήρωσε την εμφάνισή του περίπου **3 εκατομμύρια χρόνια πριν** (υστεροπλειστοκαινή), συνδέοντας την Βόρεια και τη Νότια Αμερική για πρώτη φορά από τον Κρητακικό.
Τεκτονική σύγκρουση μεταξύ της Πιάτας Καραϊβών και της Πιάτας Νότιας Αμερικής, σε συνδυασμό με ηφαιστειακή καμπύλη δραστηριότητα και αποσβέσιμη συσσώρευση, έκλεισε σταδιακά τη Μεσοαμερικανική Θάλασσα. Ηφαιστειακά νησιά συμφώνησαν σε συνεχές χερσαίο μάζα.
Ο χερσαίος στέφανος διεκίνησε ένα από τα πιο δραματικά γεγονότα της παλαιοντολογίας:
Το κλείσιμο παρέκλινε ισημερινούς ρεύματα, ενισχύοντας το Ρεύμα του Κόλπου και τη διαμόρφωση Βαθύ Νερό Βορείου Ατλαντικού. Αυτό ενίσχυσε τους κύκλους παγετώνας Βορείου Ημισφαιρίου—τους plejstoκαινικούς παγετώνες—αποδομώντας ριζικά τον παγκόσμιο κλίμα.
Το Κανάλι Παναμά (1914) επανα-διεχώρισε τους ωκεανούς στο στενότερο σημείο του ισθμού, δημιουργώντας ένα νέο είδος σύνδεσης—ναυτιλιακή αντί χερσαία.