Εκτεινόμενος στην καρδιά της Νότιας Αφρικής, η Έρημος Καλαχάρι αποτρέπει την απλή ταξινόμηση. Αντί για ερήμη φθαρμένη από κινούμενες αμμουδιές, αυτό το τεράστιο ημιξεροtero μέσο παρουσιάζει ένα οικοσύστημα αμμώδους σαβάνας που τεμνείται με προσαρμοσμένη ζωή. Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της Μποτσβάνας και εκτείνεται σε τμήματα της Ναμίβιας και της Νότιας Αφρικής, η Καλαχάρι εκτείνεται περίπου 900.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (350.000 τετραγωνικά μίλια).
Τεχνικά, η Καλαχάρι λαμβάνει πάρα πολύ βροχόπτωση—μεταξύ 150-250 χιλιοστών ετησίως στις περισσότερες περιοχές—για να χαρακτηριστεί ως αληθινή έρημος. Αντ' αυτού, είναι μια φωσσιλική έρημος, οι αρχαίες αμμουδιές της τώρα σταθεροποιημένες από βλάστηση. Χόρτα, δέντρα ακακία και ανθεκτικά θάμνοι διακόσμησαν το τοπίο, μετασχηματίζοντας εποχιακά με τις βροχές.
Αυτό το μοναδικό περιβάλλον υποστηρίζει εξαιρετική βιοποικιλότητα: σουρικάτες, γκαμσböκ, σπρινγκböκ, και ο εικονικός λέοντας Καλαχαρίου κινούνται στις εκτάσεις του. Οι Σαν (Bushmen) κατοικούν την περιοχή για δέκα χιλιάδες χρόνια, αναπτύσσοντας βαθιά γνώση των πόρων της—εντοπίζοντας ρίζες που αποθηκεύουν νερό, ίχνευση θηράματος, και ανάγνωση λεπτών περιβαλλοντικών σημάτων που επιτρέπουν την επιβίωση σε αυτό το απαιτητικό τοπίο.
Σήμερα, μεγάλα τμήματα βρίσκονται μέσα σε προστατευόμενες περιοχές όπως το Κεντρικό Θηραστικό Αποθεματικό Καλαχαρίου και το Διασυνοριακό Πάρκο Κγκαλαγκάδι. Ωστόσο, πιέσεις από κτηνοτροφία, ορυχεία και κλιματική αλλαγή απειλούν το λεπτό ισορροπία αυτού του αρχαίου οικοσυστήματος, καθιστώντας την σκέψιμη διατήρηση απαραίτητη για το μέλλον του.
