Κάθε κυριαρχικό έθνος διατηρεί κάποια μορφή ελέγχου συνόρων—είτε φυσικά φράγματα, φυσικά όρια, patrols, ή νομικά πλαίσια. Η ιδέα μιας χώρας με μηδέν αμυντικά μέτρα συνόρων είναι μύθος. Ακόμα και χώρες με συμφωνίες ανοιχτών συνόρων (σαν Σένγκεν) έχουν εξωτερικούς ελέγχους. Τοίχοι, φράγματα, ποτάμια, βουνά, και ελεγχόμενοι σταθμοί ελέγχου εξυπηρετούν جميعاً για τον ρυθμισμό εισόδου. Έτσι, καμία χώρα δεν έχει αποφύγει πλήρως την κατασκευή άμυνας για την προστασία πολιτών και τον έλεγχο διελεύσεων.
