Δεύτερη μόνο στη Κίνα όσον αφορά τη βιοποικιλότητα, η Ευρώπη φιλοξενεί μερικά από τα παλαιότερα είδη και φυλές φυτών στον κόσμο. Αν και τα περισσότερα φυτά αναγνωρίζονται ως ιατρικά ή σχετικά με την υγεία ότανמדובר σε μεμονωμένες ιδιότητες, πολλά λουλούδια και φυτά διπλασιάζονται ως βρώσιμα τρόφιμα. Με κάποιο βασικό χρόνο και έρευνα, μπορείτε να ανακαλύψετε έναν θησαυρό τροφής στο δικό σας μπαλκόνι.
Συνηθισμένα βότανα τροφίμων περιλαμβάνουν ποικιλίες θειώδεις λαχανικά, όπως σκόρδο και τζίντζερ. Πολλά φυτά που αναφέρονται ως χόρτα, όπως ραδίκι και λεβάντα, μπορούν να τρωγούν ως τοπινγκ σάντουιτς ή να συνδυαστούν σε σαλάτα. Βρίσκονται σε όλη τη Δυτική και Ανατολική Ευρώπη, αυτές οι συγκεκριμένες ποικιλίες είναι εντελώς βρώσιμες, μέχρι τις ρίζες, και μπορούν να συνδυαστούν με άλλα συνηθισμένα φυτά όπως τσουκνίδα (μείον τα τσουκνίδια) και αλωπεκούρα. Παράλληλα με τις μετοχικές τους ιδιότητες απασχόλησης πείνας, αυτά τα φυτά συχνά μεταφέρουν τα ίδια οφέλη υγείας τρωγμένα ωμά όσο και όταν καταναλώνονται ως τσάι ή χύμα: καταναλώνοντας τις ιδιότητες καθαρισμού του αίματος του ραδικιού καθώς τρως, για παράδειγμα.
Τα ευκολότερο αναγνωρίσιμα - και ίσως πιο συνηθισμένα συναντώμενα - βρώσιμα είδη φυτών είναι τα λουλούδια. Τα περισσότερα καθημερινά λουλούδια, όπως καπνός, ηλιοτρόπιο, ναστύρτια και γιασέμι, όλα εμφανίζονται σε πιάτα εστιατορίων ως βρώσιμα γαρνιτούρ. Το τριαντάφυλλο, εγχώριος στην Ευρώπη, τρέφεται συχνά για τις ιδιότητες του βιταμίνης C. Επίσης, η σιρίγκα, ένα συνηθισμένο μωβ λουλούδι εγχώριο στη περισσότερη Βόρεια και Δυτική Ευρωπαϊκή χώρες, είναι και βρώσιμο και γευστικό. Καθορίζοντας αν ένα λουλούδι είναι βρώσιμο, μια μέθοδος δοκιμής περιλαμβάνει το μασέμα του πέταλου αρκετά ώρα για να αντιληφθεί η γεύση του πριν το ξεφυΐξει. Αν και μερικές φορές αναξιόπιστα, τα φυτά που γενικά γεύονται πικρά στο στόμα είναι αβρώσιμα ή ασφαλή για κατανάλωση.
Ένας συχνά παραβλεπόμενος πόρος όσον αφορά το χείλος, τα δέντρα μπορεί να είναι εξαιρετική πηγή διατροφικής νήματος. Οι Αρκτικές ιτίες, εγχώριες στα πιο σκανδιναβικά μέρη της Ευρώπης, παράγουν βρώσιμα βλαστήματα και ρίζες που, όπως οι ρίζες τριανταφύλλου, είναι πλούσιες σε βιταμίνη C. Το δέντρο Ζούνιπερ, που βρίσκεται συχνά στην Αγγλία καθώς και σε μέρη της Δυτικής Ευρώπης, παρέχει βρώσιμα κλαδιά και καρπό, ενώ τα κουκούτσια είναι συνηθισμένο συστατικό στην παραγωγή αλκοόλ. Η οξυά, άλλο συνηθισμένο είδος δέντρου, παράγει βρώσιμα καρύδια σε όλη την Ανατολική και Νότια Ευρώπη παρόμοια με καστανακιά και χρησιμοποιούνται συχνά, όπως η λεβάντα, στην κατασκευή βαθύ ποτό καφέ-ειδούς. Το πιο δημοφιλές για τα καρύδια του είναι το συνηθισμένο φούντο δέντρο, γνωστό σε όλη την ΗΠΑ ως φουντούκι.
Όπως πάντα όταν ασχολείστε με άγνωστο φυτό, κάνετε την έρευνά σας για να καθορίσετε αν θεωρείται ασφαλές ή όχι για κατανάλωση. Αποφύγετε όλα τα μανιτάρια, εκτός αν είστε επιδεξιοτεχνημένοι στον εντοπισμό μύκητας, καθώς ένα μανιτάρι που μπορεί να μοιάζει με ένα βρώσιμο είδος μπορεί στην πραγματικότητα να είναι.extremely δονερώδες. Είναι πάντα συνιστώμενο να φέρετε έναν οδηγό αναγνώρισης φυτών μαζί σας καθώς συγκομίζετε για να ενημερώνεστε για τα οφέλη υγείας και τις ιδιότητες άγνωστων φυτών.
Επειδή η πλειοψηφία των άγριων, βρώσιμων φυτών στην Ευρώπη θεωρούνται χόρτα, οι συγκομιστές αντιμετωπίζουν λίγα προβλήματα συλλέγοντας φυτά από δασικά períεργα ή στα πλάγια δρόμων. Προσέξτε, όμως, όταν συγκομίζετε σε δημόσιους χώρους, καθώς τα φυτά μπορεί να έχουν ψεκαστεί με insekticidia.
