Με περισσότερους από 50 καρπούς ιθαγενείς στην αλασκανική ερημότητα, είναι μικρό το θαύμα ότι οι καρποί ήταν μεγάλο μέρος της παραδοσιακής διατροφής των Ιθαγενών Αλασκα. Ενώ οι καρποί είναι πολύ πιο το πιο χορταστικό από τα άγρια φυτά της Αλάσκας, ορισμένα φύλλα δέντρων, φλοιοί δέντρων και λουλούδια είναι επίσης φαγωτά.
Οι μύρτιλλα μεγαλώνουν άγριες στην Αλάσκα και ωριμάζουν τέλη Αυγούστου έως τέλη Σεπτεμβρίου. Ψάξτε για σκούρα μπλε καρπούς κατά τη διάρκεια· όσο πιο σκούρο το μύρτιλλο, τόσο πιο ωριμότερο και γλυκό είναι.
Οι θάμνοι φράουλας είναι ακανθώδεις, και οι φράουλες συχνά βρίσκονται πίσω από τα φύλλα του θάμνου. Ως με τις μύρτιλλες, όσο πιο σκούρος ο καρπός, τόσο πιο γλυκιά η γεύση. Οι φράουλες ωριμάζουν τέλη καλοκαιριού έως αρχές φθινοπώρου.
Οι salmonberries μοιάζουν με τις φράουλες στην εμφάνιση, εκτός από ότι η ωριμάσμένη salmonberry είναι ροζ-πορτοκαλί, ή salmon, χρώμα. Δεν είναι τόσο γευστικές όσο οι φράουλες. Οι salmonberries μεγαλώνουν καλύτερα σε ηλιοφανή περιοχές και ωριμάζουν τέλη Αυγούστου.
Αντίθετα με τους καρπούς, τα φύλλα δέντρων γενικά θεωρούνται πηγή τροφής μόνο σε απόγνωτες καταστάσεις. Τα νέα φύλλα βελανιδιάς, καρυδοειδούς ιτιάς, και πεύκου είναι φαγωτά, όπως και η εσωτερική φλοιός αυτών των δέντρων.
Το πιο χορταστικό από τα φαγωτά άγρια λουλούδια της Αλάσκας είναι το πικραλίδα, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε σαλάτες ή να γίνει κρασί. Τα λουλούδια στους θάμνους καρπών είναι φαγωτά, όπως και τα χρυσanthέμι, τα άγρια γεράνια και τα τριφύλλια.
