Ο Πειρικλής ξεκίνησε μια αμφιβολητική κατασκευαστική εκστρατεία χρηματοδοτούμενη από ταμείο Δήλιας Συμμαχίας. Ο Παρθενώνας (ναός Αθηνάς) και άλλες δομές Ακρόπολης απέδειξαν τον αθηναϊκό πλούτο, την τέχνη και την πολιτική περηφάνια, ελκύοντας καλλιτέχνες και διανοητικούς.
Χορηγούσε δραματοποιούς (Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη), ποιητές και μουσικούς. Η Παναθηναϊκή Εορτή περιείχε δραματικούς και μουσικούς αγώνες, έλκοντας ταλέντο από όλο τον ελληπικό κόσμο.
Η άμεση δημοκρατία της Αθήνας (επεκταθείσα υπό Πειρικλή) πρόσφερε πολιτική ελευθερία και ανοιχτή διαπραγμάτευση, καθιστώντας την μαγνήτη για φιλοσόφους (Σωκράτη, Αναξαγόρα), εκπαιδευτικούς και ελεύθερους σκέπτες.
Ο Πειρικλής πρόωθε ευρύτερη πρόσβαση στην εκπαίδευση, ίδρυσε σχολές και ενθάρρυνε διανοητικούς να εγκατασταθούν στην Αθήνα, στερεώνοντας τη φήμη της ως κέντρο μάθησης.
Το Πειραιάς, λιμάνι της Αθήνας, ήταν φραγμός εμπορικό εμπόριο. Έμποροι και ταξιδιώτες έφερναν ιδέες, αγαθά και έθιμα από όλη τη Μεσόγειο, δημιουργώντας έναν κοσμοπολίτικο crucible.
Μέσω αυτών των πολιτικών, η Αθήνα γινόταν αδιαμφισβήτητα πολιτιστική πρωτεύουσα της κλασικής Ελλάδας.
