Η μέση αλατρότητα του Κόλπου του Μεξικού είναι περίπου 36 μέρη ανά χίλια (ppt), ελαφρώς υψηλότερη από τον παγκόσμιο ωκεανικό μέσο όρο των 35 ppt. Τρεις κύριοι παράγοντες οδηγούν σε αυτή την αυξημένη αλατρότητα:
Ο Κόλπος βρίσκεται σε υποτροπική ζώνη με έντονο ήλιο και θερμές θερμοκρασίες, προκαλώντας γρήγορη ατμίωση. Όταν το νερό ατμίζεται, τα διαλυμένα άλατα μένουν, συγκεντρώνοντας το υπολειπόμενο νερό.
Αν και ο Ποταμός Μισισιπί αδειάζει στον Κόλπο, η συνολική εισροή γλυκέος νερού είναι μετριώδης σε σχέση με τον όγκο της λεκάνης. Ο Κόλπος είναι ημι-κλειστός από την ηπειρωτική χερσαία τριών πλευρών, περιορίζοντας την ανταλλαγή με τον Ανοιχτό Ατλαντικό.
Το Loop Current μεταφέρει θέρμαν, αλμυρό νερό από την Καρυβδική Θάλασσα στον Κόλπο, αυξάνοντας περαιτέρω τα επίπεδα αλατρότητας.
Αυτοί οι συνδυασμένοι επίπεδα καθιστούν το νερό του Κόλπου ξεκάθαρα πιο αλμυρό από πολλές άλλες θαλάσσιες περιοχές.
