Ένυδρος βιότοπος είναι ο γενικός όρος για τις ενδοχώρα υδατοδιαδρομές που λείπουν την αλατότητα, το μέγεθος και την ποικιλία μεγαλύτερων υδάτινων σωμάτων όπως ωκεανοί. Σύμφωνα με το Μουσείο Παλεοντολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, "Το έντυδρο ορίζεται ως έχοντας χαμηλή συγκέντρωση αλάτι - συνήθως λιγότερο από 1%", αλλά ίσως να υπάρχει ίχνος αλάτι. Οι περιόδους καλλιέργειας διαφέρουν με κάθε βιότοπο, βασισμένες στην τοποθεσία και τον καιρό που βιώνεται.
Η πλειοψηφία των ένυδρων βιότοπων στη Βόρεια Αμερική βρίσκονται σε διακύμανση κλιματικών συστημάτων που περιέχουν και ζεστές ή καυτές άνοιξη και καλοκαίρι, μαζί με κρύες και μερικές φορές παγωμένες θερμοκρασίες κατά το φθινόπωρο και χειμώνα. Λόγω αυτής της διακύμανσης, οι περιόδους καλλιέργειας ακολουθούν την παραδοσιακή πορεία ανθίσεως, μετά φθίνουν κάθε χρόνο με το κλίμα. Εξαιρέσεις στον κανόνα υπάρχουν στην Αφρική, Νότια Αμερική ή Ασία σε περιοχές γύρω από την ισημερινή, όπως ο Ποταμός Amazon όπου οι θερμοκρασίες παραμένουν ζεστές κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Αυτοί οι τόποι εκκαλούν ευρεία ποικιλία μορφών ζωής - σε πολλές περιπτώσεις, περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της πλανήτης.
Οι περισσότερες φυτικές και ζωικές μορφές βρίσκονται στα περιθώρια των λιμνών και λιμνακίων. Το πραγματικό νερό περιορίζεται στα ψάρια, φύκους, περιστασιακούς αμφίβιους και μικροοργανισμούς. Επειδή πολλές λίμνες ή λιμνάκια παγώνουν κατά τον χειμώνα, η περίοδος καλλιέργειάς τους περιορίζεται στους ζεστούς καλοκαίρινους και άνοιξιάτικους μήνες. Κατά το φθινόπωρο, τα φυτά αρχίζουν να φθίνουν ή να σταγνεύουν, και πολλά ζώα φεύγουν για ιδρανώδεις ή φεύγουν για ζεστότερες περιοχές, όπως μεταναστευτικά πουλιά. Οι λίμνες σε ζεστότερα κλίματα μπορεί να έχουν σχεδόν ετήσια περίοδο καλλιέργειας, αν η θερμοκρασία δεν φτάνει ποτέ στο πάγωμα. Αυτές οι περιοχές είναι υψηλότερης πληθυσμιακής πυκνότητας τόσο για φυτά όσο και για ζώα.
Οι ποταμοί και ρεύματα είναι οι τροφοδότες των περισσότερων μεγαλύτερων, ασταθών υδατινών σωμάτων. Επειδή τα κινούμενα υδατοδιαδρόμια ρέουν συνεχώς, η τοπική ζωή είναι γενικά περιορισμένη. Ψάρια και άλλα ζώα μπορεί να περάσουν μέσω τους στην πορεία τους για μια λίμνη ή ωκεανό, αλλά λίγα μένουν σε μια περιοχή εκτός αν το νερό δεν ρέει. Η περίοδος καλλιέργειας είναι παρόμοια, που λίγη φυτική ζωή είναι τοπική, εκτός στα περιθώρια ποταμών και ρευμάτων. Οι περισσότερες φυτικές μορφές πάνε σε latency κατά τους κρύους χειμερινούς μήνες, μετά επιστρέφουν για τη διάθαλψη και τους ζεστούς μήνες. Ως με κάθε ευρύχωρο βιότοπο, η βλάστηση περιορίζεται από το κλίμα.
Οι υγρότοποι είναι vegetative hot-spots επειδή είναι ίσα μέρη υδατοδιαδρομή και χερσαία μάζα. Οι παραδοσιακοί υγρότοποι υπάρχουν συνήθως σε ζεστότερα κλίματα, όπως η Φλόριντα όπου η περίοδος καλλιέργειας είναι μόνιμη καλά στο φθινόπωρο και χειμώνα, σε σύγκριση με άλλες περιοχές πιο βόρεια. Σύμφωνα με το website του Colorado State University, "Άλλοι όροι για υγρότοπο περιλαμβάνουν βάλτο, βάλτος, πεδίο πλημμυρας, πραιριέ τρύπες και βάλτος." Η άγρια ζωή είναι αφθονική σε αυτές τις περιοχές λόγω του μεγαλύτερου μέρους στους ζεστότερους θερμοκρασίες και τη μεγάλη ποσότητα φυτικής ζωής.
