Οι 21 Φραγκισκάνες μισιόνες (1769–1833) ήταν η μηχανή της ισπανικής αποικιοποίησης στην Άλτα Καλιφόρνια, εξυπηρετώντας πέντε αλληλεξαρτώμενες λειτουργίες:
Πρωτεύον mandat: βάπτιση και κατηχισμός των Αμερικανών Ινδιών (νεοφώτων). Οι μισιόνες ήταν εκκλησιαστικοί προαύλιοι—ναοί, εργαστήρια, κοιτώνες—στοχοποιημένοι στην πνευματική και πολιτιστική μεταμόρφωση.
Οι μισιόνες έγιναν αυτοαποτελεσματικά αγρο-βιομηχανικά συγκροτήματα: κτηνοτροφία βόειδων/ίππων/προβάτων (έμπορο δερμάτων/ταλαντών), γεωργία σιτηρών/αμπελιών/δέντρων, υφαίνουσα, δερματοποιία, σιδηρουργεία. Τροφοδότησαν τα πρεσίδια, τα poboys και τα εξαγωγικά πλοία.
Οι μισιόνες αγκύρωσαν την ισπανική κυριαρχία. Κατέστησαν πιστοές πληθυσμούς, παρακολούθησαν Ινδικά κλάσματα και δημιούργησαν de facto σύνορα εναντίον ρωσικής (Φορτ Ρος) και βρετανικής (Ορέγον) επεκτείνεται.
Πρόσθεταν τρόφιμα, ενδύματα, ιατρική φροντίδα, εκπαίδευση (ισπανικά, χειροτεχνίες, μουσική)—αλλά μέσα σε ένα επιβιαστικό σύστημα: αναγκαστική εργασία, σωματική τιμωρία, επιδημίες (απόξεια, συφιλίς), πολιτιστική καταστολή. Οι ρυθμοί θνησιμότητας היו καταστροφικοί.
Εισήγαγαν ευρωπαϊκή γεωργία, κτηνοτροφία, γλώσσα, θρησκεία, τεχνολογία. Εξήγαγαν Ινδική εργασία, γνώση, γη. Κληρονομιά: ονόματα τόπων, αρχιτεκτονική, γεωργία, αλλά και δημογραφική κollapse των ινδιγένων λαών.
Σαικουλαρισμός (1834) μετέφερε τις γαίες των μισιόνων σε ιδιωτικά ranchos—τελειώνει η εποχή των μισιόνων αλλά ενισχύει το σύστημα latifundio. Οι μισιόνες παραμένουν τα παλαιότερα κτίρια της Καλιφόρνιας και τα περισσότερο επισκέπτιμα ιστορικά σημεία.
