Η ζωή στον ωκεανό δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Το εκτεταμένο πλειοψηφικό της θαλάσσης βιομάζας και βιοποικιλότητας συγκεντρώνεται στη φωτική ζώνη (γνωστή και ως εύφωτη ζώνη)—το επάνω στρώμα του ωκεανού που λαμβάνει επαρκή φως ηλίου για φωτοσύνθεση.
Η φωτική ζώνη εκτείνεται από την επιφάνεια μέχρι περίπου 200 μέτρα (656 πόδια), αν και το ακριβές βάθος ποικίλλει με τη διαφάνεια του νερού, τη γεωγραφική πλάτος και την εποχή. Κάτω από αυτήν βρίσκεται η αφωτική ζώνη, όπου το φως ηλίου είναι ουσιαστικά απουσιάζον.
Μικροσκοπικοί φωτοσυνθετικοί οργανισμοί—φυτοπλαγκτόν (διατομείς, δινόφλαγελάτες, κυανοβακτήρια)—είναι η "χόρτος της θάλασσας". Μετατρέπουν το ακαθαρτο άνθρακα σε οργανική ύλη χρησιμοποιώντας φως ηλίου, σχηματίζοντας τη βάση σχεδόν όλων των θαλάσσιων τροφικών διαδρόμων. Παρά το μικρό τους μέγεθος, παράγουν ~50% του οξυγόνου της Γης.
Το ζωοπλαγκτόν (κοπεπόδες, κρίλ, λαρφικά ψάρια, μεδοσούδες) τρέφει φυτοπλαγκτόν. Είναι ο κρίσιμος δεσμός που μεταφέρει ενέργεια σε υψηλότερα θρεπτικά επίπεδα—μικρά ψάρια, καλαμάρια και φιλτράροφους όπως φάλαινες φάλαινες και μάντα ραγκες.
Εν ολίγοις, φως ηλίου = φωτοσύνθεση = φυτοπλαγκτόν = ολόκληρη η θαλάσσια θρεπτική πυραμίδα. Προστατέψτε τη φωτική ζώνη, και προστατεύετε την καρδιά του ωκεανού.