Εμπόριο Ινδικού Ωκεανού, 650–1750 μ.Χ.: Τρία κλασικά
Χιλιετία εξέλιξης ναυτιλιακού εμπορίου
Πρώιμη Περίοδος (650–1000 μ.Χ.): Η Κοσμοπολίτικη Ισλαμική Επεκτασις
- Κύριοι παίκτες: Αραβικοί/Περσικοί εμπόροι (από Αβασιδικό Χαλιφάτο), Ινδικοί (Γκουτσαράτι, Κορομανδελ), Κινέζοι (Τανγκ/Σονγκ).
- Εμπορεύματα: Μυρωδικά (πιπέρι, κινάμωμο), ύφασμα (ινδικό βαμβάκι, κινέζικα σηρικά), κεραμικά, γυαλί, τίμια μέταλλα.
- Κέντρα: Σιράφ, Βασρα (Περσικός Κόλπος); λιμένες Κόλπου Malabar (Καλικούτ, Κουίλλον); Γκουάνγκτσου (Κίνα).
- Δυναμικές: Το Ισλάμ ενώνει το εμπορικό δίκαιο (δικαστήρια Σαρία, πιστωτικά όργανα suftaja, hawala). Κυριαρχία μονσούνων επιτρέπει αξιόπιστο χρονοδιάγραμμα. Σριβίτζα (Σουματρά) ελέγχει το στενό της Μαλακκάς.
Μέση Περίοδος (1000–1500 μ.Χ.): Αποσύνθεση & Νέες Δυνάμεις
- Η Κίνα στραφεί εσωτερικά (ναυτική τεχνολογία Σονγκ φθάνει κορυφή, μετά περιορισμοί Ming).
- Δυναστεία Τσόλα (Νότια Ινδία) προβάλλει ναυτική δύναμη, επιτίθεται στη Σριβίτζα (1025), ανοίγοντας χώρο για νέα κρατικά της Νοτιοανατολικής Ασίας.
- Ματζαπάχιτ (Ιάβα), Σουλτανάτο της Μαλακκάς (1400+) κυριαρχούν στο εμπόριο στενών.
- Πόλεις-κράτη Σουαχίλι (Κίλβα, Μομπάσα, Σοφάλα) ανθίζουν με εξαγωγές χρυσού/ελεφαντοστού/δούλων από πλάτος Ζιμπάμπουε.
- Ανταγωνισμός: Κινέζικα, ινδικά, αραβικά, νοτιοανατολικά στόλους ανταγωνίζονται—καμία απλή ηγεμονία.
Ψηφία Περίοδος (1500–1750 μ.Χ.): Ευρωπαϊκή Εισροή & Αναδιάρθρωση
- Πορτογάλοι (1498) → Ολανδοί (VOC, 1602) → Αγγλοί (EIC, 1600) → Γάλοι ιδρύουν οπλισμένα εμπορευματοκιβώτια, φρουρία, μονωπωλιακές συμβάσεις (σύστημα cartaz).
- Η ευρωπαϊκή ζήτηση για πιπέρι, γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο, τσάι, ύφασμα, σηρικά εκτοξεύεται.
- Οι ροές αργύρου (Ποτόσι → Μανίλα → Κίνα) λιπαίνουν το εμπόριο; η Κίνα γίνεται «απορροφητής αργύρου».
- Το εμπόριο σκλάβων επεκτείνεται: αιχμάλωτοι Ανατολικής Αφρικής στη Μέση Ανατολή, Ινδία, φυτείες Ινδονησίας.
- Αποκλιμακώνωση domestic δικτύων: Μέχρι 1750, το ατλαντικό σύστημα (τρίγωνο εμπορίου) ξεπερνά τον Ινδικό Ωκεανό ως πρωταρχικό εμπορικό θέατρο της Ευρώπης; ασιατικοί εμπόροι περιεριθίζονται ή συγχωνεύονται.
Ο Ινδικός Ωκεανός παρέμεινε ζωτικής σημασίας, αλλά η αυτόνομη ασιατοκεντρική εμπορία έδωσε χώρα σε ευρωπαϊκοκυβερνημένο, παγκοσμίως ολοκληρωμένο καπιταλισμό.