Η ανακάλυψη του South Pass το 1812 οδήγησε στην ανάπτυξη του Oregon Trail, που ήταν ένα δίκτυο μονοπατιών που περιλάμβανε το California Trail και το Mormon Trail. Μέχρι τη δεκαετία του 1840, μεγάλος αριθμός καρελών πραιριών διασχίζονταν την Continental Divide και κατεύθυναν για οικισμούς (ή εύρηση χρυσού) στην Καλιφόρνια, την Όρεγκον και τη Γιούτα.
Η Ινδεпенδένς, Μισούρι, ήταν το πιο δημοφιλές «σημείο εκκίνησης» για το Oregon Trail. Από αυτόν τον οικισμό της Μισούρι, οι πρωτοπόροι κατεύθυναν δυτικά μέχρι να πιάσουν τον Ποτάμιο Πλατ.
Οι Μορμόνες που ταξίδευαν στη Γιούτα συχνά αναχωρούσαν από τους Κάουνσιλ Μπλαφς, έναν μικρό οικισμό στην ανατολική όχθη του Ποταμού Μισούρι στην Άιova. Από εκεί, κατεύθυναν δυτικά μέχρι να πιάσουν τον Ποτάμιο Πλατ.
Οι πρωτοπόροι που κατευθύνονταν στην Όρεγκον κατεύθυναν βορειά κατά μήκος του Ποταμού Σнейκ μετά τη διάβαση του «Great Divide», τελικά ταξιδεύοντας κατά μήκος του Ποταμού Κολούμπια μέχρι να φτάσουν στη Κοίλαδα Γουιλαμέτ, όπου βρίσκεται η σύγχρονη Πόρτλαντ.
Η φρίκη του χρυσού έλκυσε πολλούς ορυκτόντες στην Καλιφόρνια. Το California Trail, που μερικές φορές ονομάζεται Oregon California Trail, αποχωρίζονταν από το κύριο μονοπάτι στη νότια Αίδαχο, στη συνέχεια διέτρεχε μια φοβερή έρημο, ανεβαίνει το ριψοκίνδυνο Σιέρα Νέβαδα πριν την τελική κατεβάσεις στο Σακραμέντο.
Οι Μορμόνες εγκατέλιπαν το Oregon Trail στο Φορτ Μπρίτζερ για ένα σύντομο ταξίδι στην Σόλτ Λέικ Σίτι και την επικράτεια της Γιούτα. Αυτοί με τη Γιούτα ως τελικό προορισμό θεωρούνταν ότι ήταν στο «Mormon Trail».
