Η θέα μιας νιγηριανής καμηλοπάρδαλης (Giraffa camelopardalis peralta) που ταξιδεύει στη Νιγηρία δεν είναι πλέον δυνατή. Το σπάνιο είδος εξαφανίστηκε στη χώρα που της δίνει το όνομα και τώρα βρίσκεται στο Τσάντ. Το ζώο έχει εννέα υποείδη ή συγγενείς.
Δυτική Αφρικανή καμηλοπάρδαλη (G.c. peralta), Νουβιανή (G.c. camelopardalis), Μπαρινγκό Ροθσчайλντ (G.c. rothschildi), Μασάι (G.c. tippelskirchi), Ρετικουλάτα (G.c. reticulata), Θορνicroft (G.c. thornicrofti), Αγκολοειδής (G.c. angolensis), Νότια (G.c. giraffa) είναι υποείδη της νιγηριανής. Άλλο απειλούμενο συγγενές: Κορντοφάν (G.c. antiquorum) του Σουδάν. Η Αφρική στεγάζει όλα τα υποείδη. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι περιέγραφαν τις καμηλοπάρδαλες ως ζώα με σώμα καμήλας και κουκκινωμάτα λεοπάρδου, άρα το όνομα «camelopardalis».
Η κληρονομιά της νιγηριανής καμηλοπάρδαλης μεταφέρθηκε στις αγέλλες της Δυτικής Αφρικανής Καμηλοπάρδαλης στον Νίγερ. Συχνά λέγεται «λευκή καμηλοπάρδαλη» λόγω των ανοιχτόχρωμων κουκκινωμάτων. Καταγράφεται ως απειλούμενη, όπως και ο πρόγονος της.
Το 1996, μόνο 50 Δυτικές Αφρικανές Καμηλοπάρδαλες πλανούνταν ελεύθερα. Σμίκρυνση βιότοπου, λυσιτελεία, καταστροφή φυσικής χλωρίδας από αροúra/ερημοποίηση ευθύνονται για την πτώση. Μειωμένη τροφή αναγκάζει τις καμηλοπάρδαλες να ψάχνουν καλλιέργειες γεωργών, που τις τraumatisουν/σκοτώνουν βλέποντάς τες ως απειλή. Οι κτηνοτρόφοι είναι εξαίρεση· οι καμηλοπάρδαλες δεν απειλούν την τροφή των βοσκόντων, τρώνε φύλλα δέντρων/θάμνων.
Διατηρητιστές πάρκων ξεκίνησαν πρόγραμμα εκπαίδευσης τοπικών κοινοτήτων για τις καμηλοπάρδαλες ως περιουσιακό στοιχείο τουρισμού, δημιουργώντας εισόδημα. Η αφοσίωση αυτών βοήθησε την Δυτική Αφρικανή Καμηλοπάρδαλη να επιστρέψει από την εξαφάνιση. Το 2008, η απογραφή ήταν 193. Το 2009, αναμένοταν >200. Η αύξηση πληθυσμού είναι αργή: κύηση 15 μήνες, ένα νήπιο (δίδυμοι σπάνια). Ζουν έως 25 χρόνια στην άγρια φύση, περισσότερο σε ζώολογικούς κήπους.
