Η Κούβα, 90 μίλια από την άκρη της Φλόριντας, καλύπτει περισσότερες από 110.000 τετραγωνικά μίλια — περίπου το μέγεθος της Πενσυλβανίας. Φιλοξενεί περισσότερες από 6.000 είδη φυτών, το μισό από τα οποία είναι ενδημικά. Αυτό οφείλεται στο τροπικό περιβάλλον: υγρότατα δάση, εκτεταμένα μαγγροβιακά υγρότοπα και ευρύχωρα λιβάδια. Μερικά είδη ταξινομούνται ως απειλούμενα ή ευάλωτα.
Το πεύκο των Καραϊβών (Pinus caribaea) κυριαρχεί στα πευκοδάσος της Sierra de los Organos στο νησί της Νεότητας. Γνωστός και ως κούβανικο πεύκο ή πεύκο πίσσας, φτάνει ύψος 20-30 μέτρων. Είναι ταχέως αναπτυσσόμενος, χρήσιμος ως ξύλο καύσης, ξυλίνη μέλι, κατασκευή γόμμας, terebinθίνης και ελαίων. Τα έλαια των φύλλων χρησιμοποιούνται για ιαματικά λουträ, ενώ οι σπόροι είναι βρώσιμοι. Οι φυσιολογικά πετώμενες φύλλες προστατεύουν από την φθορά εδάφους.
Το σπάνιο φοινίκι κορκ (Microcycas calocoma) ευδοκιμεί στη δυτική Κούβα και υπάρχει από προϊστορικούς καιρούς. Γνωστό και ως Palma corcho, είναι απειλούμενο είδος διπλού λόγου: καταστροφή βιοτόπιου (ειδικά από ηφαιστειώδεις) και χαμηλή σπορογονιμότητα. Οι κίτρινοκαφέ κωνοειδείς σπόροι θυμίζουν μεγάλο καλαμπόκι. Το φοινίκι φτάνει 10 μέτρα ύψος με βάση διαμέτρου 60 cm.
Το μήλο κρέμα (Annona muricata) ζει σε υγρά χαμηλά υψόμετρα, παραλιακές πρανήσεις και κήπους βολκανών. Καλλιεργείται για το φρούτο του και είναι ενδημικό στην Κούβα, όπου σερβίρεται ως επιδόρπιο ή μίγνυται με παγωτό/γάλα. Χρησιμοποιείται και ως φάρμακο για σκαβίδα, δερματικές παθήσεις, μετεωρισμός, δυσπεψία, ρευματισμό και κρυολόγημα. Οι συντριβέντες φύλλες θεραπεύουν φουσκώματα και απόστημα τοπικά. Αν και καλλιεργείται παγκοσμίως, παραμένει σπάνιο λόγω ανυπομονησίας στη χάλαζα.
