Μετά από χρόνια καλλιέργειας Impatiens της Νέας Γουινέας (Impatiens hawkeri) σε χωράφια, δοχεία και κρεμαστά καλάθια σε πολλές περιόδους, τις θεωρώ το πλησιέστερο πράγμα σε ένα «τέλειο» φυτό ζεστακιάς. Εδώ είναι η ειλικρινής μου, βασισμένη στην εμπειρία άποψη για το γιατί κατακτούν πρωταθλητικό έδαφος στον κήπο μου—και τα λίγα προειδοποιήματα που πρέπει να γνωρίζετε.
Ξεχάστε τις παστέλ παλέτες. Τα Impatiens της Νέας Γουινέας παράγουν κορεσμένα, φωτεινά χρώματα: αληθινό κόκκινο, ηλεκτρικό πορτοκαλί, νéon ροζ, βαθίο βιολετή, καθαρό άσπρο, και εκπληκτικά bicolors (π.χ. 'SunStanding Flame Orange', 'Divine Blue Pearl', 'Harmony Radiance Magenta'). Τα πετάλια έχουν ελαφριά λάμψη που πιάνει το φως, κάνοντας τα χρώματα να ξεχωρίζουν ακόμα και στη διασπασμένη σκιά. Καμία άλλη ετήσια φυτό σκιάς δεν τα αντιστοιχεί σε ζωντάνια.
Σε αντίθεση με τα σπορικά impatiens (I. walleriana) που μπορούν να σφριγώσουν στο μεσαίτι καλοκαίρι, τα Νέα Γουινέα ανθοφορούν αδιάλειπτα από την τέλη Απριλίου μέχρι τον πρώτο σκληρό παγετό (Ζώνη 6b εδώ). Δεν χρειάζεται αποξανθίζοντα—είναι αυτοκαθαριζόμενα. Σε προστατευμένα μικροκλίματα, έχω ανθοφορία μέχρι τον Νοέμβριο.
Ανθεκτικά στη μύκητα των impatiens (Plasmopara obducens)—ο παθογόνος που εξολοθρεύσει τα σπορικά impatiens παγκοσμίως από το 2011. Μόνο αυτό δικαιολογεί την υψηλότερη τιμή ανά φυτό. Τα έχω φυτεύσει σε χωράφια όπου τα σπορικά απέτυχαν εντελώς· τα Νέα Γουινέα ευδοκίμησαν.
Τα παραδοσιακά impatiens απαιτούν πλήρη σκιά. Τα Νέα Γουινέα ανέχονται 4–6 ώρες πρωινού/νωριανού ηλίου (ειδικά σε ψυχρότερες ζώνες) με επαρκή υγρασία. Αυτό ανοίγει ανατολικά χωράφια, διασπασμένα σημεία δάσους, και mégα δοχεία σε ηλιόλουστες βεράντα—με την προϋπόθεση να μην καούν στο μεσημέρι Αυγούστου.
Τα φύλλα είναι μεgalύτερα, πιό παχιά, και συχνά χαλκωμένα ή ποικιλόμορφα (π.χ. σειρά 'Celebration'). Προσθέτουν υφή και χρώμα ακόμη πριν το ανθοφορικό ακμή. Σε μεικτά δοχεία, αντέχουν μπροστά σε coleus, ποτατοβλάστη, και πτέριδες.
Μέλισσες, πεταλούδες, και χιονόνυχες εργάζονται στα λουλούδια σταθερά. Οι νεκταρικές σπόντυλες είναι προσβάσιμες, και τα πλατυπρόσωπα λουλούδια χρησιμεύουν ως πίστας προσγείωσης. Η κίνηση χιονόνυχων διπλασιάζεται όταν τα Νέα Γουινέα είναι σε μάζα.
Αυτά σβήνουν δραματικά όταν ξεραίνονται—μια μηχανισμός επιβίωσης. Σε 32°C+ ηλιο, τα καλάθια μπορεί να χρειάζονται ποτίσμα 2×/ημέρα. Λύση: πολυμερή υγρασίας στο substratum, υποδοχές, στάγγονο ποτίσμα, ή ομαδοποίηση δοχείων για αμοιβαία σκιά.
Ο πρώτος ελαφρύς πάγος (0°C) τα μετατρέπει σε μούσι. Στις Ζώνες ≤7, είναι ετήσια. Η παρχειμαριάση εσωτερικά είναι δυνατή (φωτεινό παράθυρο, 15°C+, κοπή 50%, προσοχή σε τετράποδα) αλλά σπάνια αξίζει την κόπο έναντι φρέσκων φυτών.
Τα φυτά κοστίζουν 2–3× τα σπορικά impatiens. Για μεγάλα χωράφια, αγοράζω πιάτα 72 τρύπων wholesale τον Μάρτιο, καλλιεργώ υπό φώτα—μείωση κόστους 60%.
Βαρείς φαγητές. Χαμηλή διαλύσεις (Osmocote 14-14-14) στη φύτευση + υγρό λιπάσμα (20-20-20) κάθε 2 εβδομάδες. Κίτρινα κάτω φύλλα = στερήση αζώτου.
Αν κηπεύετε σε σκιά-μισή σκιά, θέλετε εγγυημένο χρώμα από τη Día της Μητέρας στο Halloween, αρνείστε να σπράει μυγαδικότες, και αγαπάτε τις χιονόνυχες—τα Impatiens της Νέας Γουινέας είναι η καλύτερη ετήσια επένδυση που μπορείτε να κάνετε. Μετατρέψαν την σκιαδερή πλευρά του κήπου μου από ζώνη «μόνο hosta» σε νéon θεάμα. Αναθέτω 30% του ετήσιου μου προϋπολογισμού σε αυτά κάθε χρόνο, και δεν έχω πειράξει ποτέ ένα φυτό.
