Η ιαπωνική αυτοκρατορία άρχισε τα νησιά της Ιαπωνίας και έναν αριθμό ξενικών εδαφών για περισσότερο από μισό αιώνα μέχρι να καταστραφεί προς το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Ως η μόνη μη δυτική αυτοκρατορία στην πρόσφατη παγκόσμια ιστορία, η ιαπωνική αυτοκρατορία είναι ένα ιστορικό ανωμαλία, αλλά προσπάθησε να μιμηθεί δυτικές ιδέες αυτοκρατορικής κατάκτησης, λένε ο Ραμόν Χ. Μάιερς και ο Μαρκ Ρ. Πιάτι στο βιβλίο τους «The Japanese Colonial Empire». Η Ιαπωνία αναπτύσσει την αυτοκρατορία της με την πάροδο του χρόνου κατακτώντας εδάφη σε μια περίοδο σχεδόν 50 ετών.
Η δεκαετία του 1890 έβλεπε τις πρώτες κινήσεις της Ιαπωνίας προς αυτοκρατορική κατάκτηση. Η αποκατάσταση της βασιλικής δυναστείας Μετζι το 1868 είχε κάνει την Ιαπωνία σε μια σύγχρονη, βιομηχανικοποιημένη κατεύθυνση και οι ηγέτες της νέας Ιαπωνίας ήταν ορμημένοι να μιμήσουν τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης που άρχισανcolonies σε όλο τον κόσμο. Ο Σινο-Ιαπωνικός πόλεμος του 1894-95 έβλεπε την Ιαπωνία να νικήσει την Κίνα σε τι ήταν ουσιαστικά μάχη για τον έλεγχο της Κορέας. Η ιαπωνική νίκη του έδωσε τον έλεγχο της Κορεατικής χερσονήσου (αν και αυτό δεν αναγνώρισε επίσημα μέχρι το 1910), της Ταϊβάν και μέρους της χερσονήσου Λιαοτόνγκ, το οποίο αργότερα εγκαταλείφθηκε υπό διεθνή πίεση. Επίσης, εξασφάλισε ότι οι δυνάμεις της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών θα βλέπουν την Ιαπωνία σοβαρά στο μέλλον, λένε η συγγραφέας Σάρα Πέιν.
Τα ίδια ζητήματα οδήγησαν την ιαπωνική συμμετοχή στον Ρουσσο-Ιαπωνικό πόλεμο του 1904-05. Οι Ιάπωνες νιώθατε απειλούμενοι από την Ρωσία και ήταν ανήσυχοι να διασφαλίσουν ότι η Ρωσία δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την Κορεατική χερσόνησο ως σημείο εκκίνησης για επίθεση στην ίδια την Ιαπωνία. Η ιαπωνική νίκη σε αυτόν τον πόλεμο εξασφάλισε την κυριαρχία της χώρας στην Κορέα αλλά απέκτησε και νέα σφαίρα επιρροής στη Μαντσουρία στην Κίνα, λένε η συγγραφέας Σούζαν Τάουνσεντ.
Η Ιαπωνία đứngησε στη πλευρά των Συμμαχικών Δυνάμεων κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια απόφαση που επέτρεψε στη χώρα να κερδίσει έδαφη στον Ειρηνικό Ωκεανό στην εξαγορά της Γερμανίας. Η γερμανική αυτοκρατορία διαιρέθηκε από τις Συμμαχικές χώρες. Το μεγαλύτερο μέρος της επηρεασμένης εδάφους ήταν στην Αφρική και διανεμήθηκε στη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η Ιαπωνία έστη να κερδίσει στον Ειρηνικό. Τα νησιά της Μικρονησίας είχαν υπό γερμανικό έλεγχο από το 1889 αλλά μεταβιβάστηκαν επίσημα στην Ιαπωνία τον Οκτώβριο 1914. Ως αποτέλεσμα του πολέμου, η Ιαπωνία απέκτησε και την πρώην γερμανική colony στο Τσινγκτάο στην ηπειρωτική Κίνα.
Η Ιαπωνία εκμεταλλεύτηκε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να επεκτείνει περαιτέρω νότια, κατακτώντας τη νότια Γαλλική Ινδοκίνα τον Ιούλιο 1941. Το 1941 και 1942, οι Ιάπωνες επίθεσαν και κατέλαβαν πολλοίς άλλους μικρούς Ειρηνικούς και νοτιοασιáticos εδάφη, συμπεριλαμβανομένων Σιγκαπούρης, Χονγκ Κονγκ, Φιλιππίνων, Βιρμάνιας, Νέας Γουινέας και Μπορνέο. Στις μεταγενέστερες φάσεις του πολέμου, αυτά τα εδάφη, μαζί με τα μικρά βράχια νησιά της Ιαπωνίας, έγιναν τόποι για αιματηρές μάχες όπως Γουανταλκανάλ, Γκουάμ και Γιο Γιμά.
