Ιστορικά αρχεία επιβεβαιώνουν ότι καμία εισβολική δύναμη ποτέ δεν κατέκτησε την Κίνα πηδώντας πάνω από το Μεγάλο Τείχος. Το Τείχος ήταν ένα σύστημα αμυντικού φραγμού, όχι ακαταμάχητη γραμμή· ο σκοπός του ήταν να ελέγχει την κίνηση, να σηματοδοτεί επιθέσεις και να καθυστερεί τους εισβολείς. Οι μεγάλες κατακτήσεις (Μογγόλοι, Μαντσού) πέτυχαν εκμεταλλευόμενοι πολιτική αδυναμία, δωροδοκώντας φύλακες πυλών ή περπατώντας γύρω από τα τέλη του Τείχους—όχι διασπώντας το απευθείας. Ο στρατιωτικός όγκος του Τείχους έλαγχε στην ενσωμάτωσή του σε ευρύτερη αμυντική στρατηγική, όχι ως αυτόνομο τείχος που μπορεί να "καταληφθεί".
