Το νησί Gaze είναι ένα από τα 122 νησιά που βρίσκονται στην αλυσίδα που αναφέρεται ως Houtman Abrolhos. Η περιοχή βρίσκεται ακραιφνώς της ακτής της Δυτικής Αυστραλίας στον Ινδικό Ωκεανό. Τα νησιά κα zich ποικιλία κοραλλιογενών ρεφών και θαλάσσιας ζωής, και πολλά είναι ζωτικής σημασίας τόποι αναπαραγωγής για θαλάσσια πουλιά στην περιοχή.
Ο κίνδυνος που προκύπτει από τις βραχοειδείς μορφές καθώς και από το ίδιο το νησί υπολογίζεται από την αρχική ανακάλυψη της νησιωτικής αλυσίδας. Το 1606, ο Καπετάν Φρεντερικ ντε Χάουτμαν της Ολλανδικής Ανατολικής Εταιρείας Ινδιών εντοπίζει την αλυσίδα νήσων κατά τη διάρκεια einer ρουτίνεμπορικής διαδρομής. Ο Χάουτμαν παρατήρησε τα ρηχά νερά που περιβάλλουν τα νησιά καθώς και τους ρεφούς που κρύβονται μόλις κάτω από την επιφάνεια. Ο κίνδυνος βρίσκεται στην απουσία ηπειρωτικού εδάφους στο νησί, το οποίο θα παρείχε καταφύγιο κατά ναυάγιο ή καταιγίδα.
Το ίδιο το νησί Gaze, καθώς και μερικά από τα άλλα νησιά της αλυσίδας, αποτελούνται από κοραλλιογενή χαλάσματα. Η συσώρευση αυτών των χαλασμάτων δημιουργεί μοναδικό χρώμα και υφή που κάνει το νησί ενδιαφέρον να κοιτάζεται και διακριτικό στο σχήμα. Άλλες, πρώιμες μορφές αυτής της νησιωτικής αλυσίδας λένε να είναι απομονωμένα τμήματα της ηπειρωτικής Αυστραλίας που έχουν αποχωρίσει χιλιάδες χρόνια πριν.
Για να εξηγηθεί πώς αναπτύχθηκαν οι βραχοειδείς μορφές και μέρη του νησιού με αυτόν τον μοναδικό τρόπο, πρέπει να εξεταστεί η ωκεανογραφία της περιοχής. Η νησιωτική αλυσίδα βρίσκεται 60 μίλια από τη δυτική ακτή της Αυστραλίας, και ο Ινδικός Ωκεανός βρίσκεται ακριβώς στο ακρο της ηπειρωτικής ράφους της περιοχής. Ως αποτέλεσμα, η ράφος είναι σχετικά ρηχή (160 πόδια ή λιγότερο) και επίπεδη. Λιγότερο από 3 μίλια από αυτή την περιοχή υπάρχει ένα διακοπή ράφους, το οποίο βυθίζεται επιπλέον 100 πόδια, δημιουργώντας αισθητή αλλαγή στην ωκεανογραφία.
Λόγω της κοντινής πλησιέστερης των βραχοειδών μορφών και των μικρών νησιών στην περιοχή, τα ρεύματα που περιβάλλουν το νησί Gaze σχηματίζουν μια σειρά από μικρές ολισθήσεις που μπορούν να κάνουν τα ρεύματα να κινούνται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Αυτή η απρόβλεπτη φύση είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο η περιοχή είναι επικίνδυνη για να πλοηγηθεί κανείς. Το νερό θεωρείται τροπικό και σχετικά ζεστό, ελαχιστοποιώντας την ποσότητα της ανόδου που συμβαίνει κοντά και γύρω από τις βραχοειδείς μορφές και το ίδιο το νησί Gaze.