Η Αγία Ελένη είναι νήσος στη Νότια Ατλαντική Ωκεανία και βρετανικό υπεύθυνο έδαφος. Ένα από τα πιο απομονωμένα νησιά στον κόσμο, η Αγία Ελένη είναι η δεύτερη παλαιότερη αποικιά της Βρετανίας που παραμένει μετά τις Βερμούδες.
Ο πορτογαλός εξερευνητής Joao da Nova ανακάλυψε την Αγία Ελένη το 1502, βρίσκοντας πλούσιο υλικό ξύλου και γλυκύ νερό. Αν και δεν ίδρυσαν μόνιμη οικισμό στο νησί, οι Πορτογάλιοι χρησιμοποίησαν την Αγία Ελένη ως κρίσιμο σταθμό ανανέωσης για πλοία που επέστρεφαν από την Ασία.
Το 1657, ο Lord Protector του Βρετανικού Κοινωνισμού Oliver Cromwell χάρισε στην East India Company χάρτη για να κυβερνήσει το νησί της Αγίας Ελένης. Λίγο μετά, η εταιρεία έστειλε γεωργούς και στρατιώτες για να οικίσουν το νησί· το Κάστρο του Αγίου Ιωάννη, ένα επιβλητικό πετρινό φρούριο, χτίστηκε για να στερεώσει την κυριαρχία της εταιρείας στο νησί. Πολύ όπως είχαν κάνει οι Πορτογάλιοι, ωστόσο, η East India Company χρησιμοποίησε την Αγία Ελένη κυρίως ως βάση ανανέωσης καυσίμων για τον στόλο της πλοίων της.
Το 1815, η Βρετανική Κυβέρνηση εξόρισε τον ηττημένο Ναπολέοντα στην Αγία Ελένη, ελπίζοντας ότι η απομονωμένη φύση του νησιού θα τον εμπόδιζε να ξεφύγει από την εξόρισή του, όπως είχε κάνει από το νησί της Ελμπας. Ο Ναπολέοντας έμεινε στο νησί μέχρι το 1821, όταν πέθανε από γαστρικό καρκίνο.
Το 1834, η βρετανική κυβέρνηση μεταβιβάστηκε τον έλεγχο της Αγίας Ελένης από την East India Company στη Μοναρχία. Πέρα από τη συνεχή σημασία της ως ναυτική βάση, το νησί γίνεται σημαντικός εξαγωγέας εξαίσιας, υψηλής ποιότητας καφέ.
Από το 2009, η Αγία Ελένη είναι επίσημα βρετανικό υπεύθυνο έδαφος, σημαίνοντας ότι όλοι οι κάτοικοι δικαιούνται πλήρη βρετανικά δικαιώματα πολιτείας. Μια απογραφή Φεβρουαρίου 2008 υπολόγισε τον πληθυσμό του νησιού - που καλύπτει μόνο 420 τετραγωνικά χιλιόμετρα - σε 4,225 ανθρώπους.
