Το νησί Σέντ Τζορτζ βρίσκεται στο βόρειο μέρος του Κόλπου του Μεξικού κατά μήκος της ακτής της Φλόριντας. Καθ' όλη την ιστορία του, ήταν σε μεγάλο βαθμό ακατασχήτητο από ανθρώπους μέχρι να φτιάξουν σπίτια εκεί Ινδιάνοι. Αντικαταστάθηκαν από Ευρωπαίους κατά τη Χρονική περίοδο. Το νησί πέρασε από έναν αριθμό αλλαγών στον 20ο αιώνα, πιο συγκεκριμένα γινόμενο στόχος για πρακτική βομβαρδισμό από το αμερικανικό στρατό.
Οι Ινδιάνοι Creek ήταν οι πρώτοι γνωστοί ανθρώπινοι κάτοικοι του νησιού Σέντ Τζορτζ. Σύμφωνα με αρχαιολογικά στοιχεία, αυτοί οι Ινδιάνοι κατοίκισαν το νησί από τουλάχιστον τον 10ο αιώνα.
Το 1528, ισπανικοί εξερευνητές εντόπισαν το νησί κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας κατά μήκος της ακτής του πανχάνει της Φλόριντας. Εντός 200 χρόνων, Ευρωπαίοι εγκαθίστησαν έναν αριθμό αποικιών στην περιοχή, αλλά αφήσαν το νησί Σέντ Τζορτζ για τους ντόπιους κατοίκους.
Καθ' όλο τον 19ο αιώνα, η περιοχή που περικυκλώνει το νησί έγινε σημαντικό κέντρο ναυτιλίας. Αυτό παρότρυνε τις αρχές να κατασκευάσουν έναν φάρο στο νησί Σέντ Τζορτζ για να βοηθήσει την ναυσιπλοΐα.
Κατά τα πρώιμα 1900, το νησί έγινε κορυφαία τοποθεσία για το αμερικανικό Ναυτικό. Το στρατό τομεύσε πολύ από το δάσος πεύκων για να φτιάξει τερεβενθίνη. Με την έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το στρατό χρησιμοποίησε το νησί ως πεδίο άσκησης για B-24 βομβαρδιστές που εκτοξεύονταν από κοντινή βάση.
Το νησί Σέντ Τζορτζ ήταν η τοποθεσία ενός μεγάλου έργου κατασκευής το 1954. Το Σώμα Μηχανικών του αμερικανικού Στρατού ανέπτυξε και χτίσε ένα ναυτιλιακό κανάλι μέσω του νησιού. Αυτό το κανάλι γνώρισε ως Bob Sikes Cut, χρησιμοποιούμενο από τα ψαρευτικά πλοία της περιοχής.
