Οι νωρίτεροι βρετανικοί μύλοι—υφαντουργικοί, αλειακοί, και αργότερα βιομηχανικοί—εγκαταστάθηκαν εξαρτικώς στα ποτάμια για τρία πρακτικά λόγια:
Πριν οι ατμοκινητήρες γίνουν αξιόπιστοι, η ρεούσα νερό ήταν η πιο συνεπής, κλιμακούμενη πηγή ενέργειας. Οι υδράργυροι τροχοί μετατρέπαν την ροή σε περιστρεφόμενη κίνηση για να κινούν μηχανήματα.
Οι ποταμοί παρείχαν φθηνή, αποδοτική μεταφορά για πρώτες ύλες (βαμβάκι, μαλλί, σίτος) και तैयार προϊόντα, ειδικά πριν από κανάλια και σιδηροδρόμους.
Πολλά ποτάμια ρέουν μέσω περιοχών πλούσιων σε μαλλί, ξύλο και άλλες εισροές, μειώνοντας αποστάσεις εφοδιασμού.
Επιπλέον, οι ποταμοί παρείχαν νερό διαδικασίας και ποτό νερό για εργαζόμενους και ζώα τράγου. Αυτή η σύγκλιση δύναμης, λογιστικής και πόρων ηλίθασε την πρώιμη Βιομηχανική Επανάσταση στη Βρετανία.
