Το νερό που απελευθερώνεται από σπίτια και εργοστάσια εισάγει ευρύ φάσμα ρύπων στα ποταμικά συστήματα, υποβαθμίζοντας την ποιότητα νερού και βλάπτοντας οικοσυστήματα. Οι πρωτεύουσες μηχανισμοί περιλαμβάνουν:
Ανεξέταστα ή ανεπαρκώς επεξεργασμένα λύματα μεταφέρουν ανθρώπινα απόβλητα, υπολείμματα τροφής, απορρυπαντικά, και παθογόνα. Αυτό οδηγεί σε υστέρηση οξυγόνου, ευτροφικοποίηση, και κινδύνους υγείας για ανθρώπους και υδατική ζωή.
Οι βιομηχανικές διαδικασίες χρησιμοποιούν βαρέα μέταλλα, διαλύτες, οξέα, και συνθετικές ενώσεις. Αν δεν επεξεργαστούν σωστά, αυτά τα τοξικά εισέρχονται στα υδατοδρόμια, συσσωρεύονται στα αμμολίθια και τις τροφικές αλυσίδες, προκαλώντας μακροπρόθεσμη οικολογική βλάβη.
Λιπάσματα, пестициδες, και ζώια απόβλητα από γεωργικές εκμεταλλεύσεις πλένουν στα ποτάμια κατά τη βροχή. Υπερβολικά θρεπτικά (άζωτο, φώσφορος) ενεργοποιούν αλγικές efflorescence που πνίγουν υδατικούς οικοτόπους.
Δρόμοι, χώροι στάθμευσης, και στέγες εμποδίζουν την επένδυση. Το υδάτινο βροχερό μεταφέρει πετρέλαιο, χ mỡ, βαρέα μέταλλα, σκουπίδια, και αλάτι δρόμων απευθείας στα ρέματα μέσω στόμων βροχού.
Σε παλιές πόλεις, βροχερό νερό και λύματα μοιράζονται σωλήνες. Ισχυρές βροχές υπερχειλίζουν το σύστημα, απελευθερώνοντας ακατέργαστες αποχετεύσεις απευθείας στα ποτάμια.
Αποτελεσματική επεξεργασία λυμάτων, πράσινη υποδομή, αυστηροί βιομηχανικοί κανονισμοί, και βιώσιμες γεωργικές πρακτικές είναι απαραίτητες για την προστασία της υγείας ποταμών.
