Στα ψυχρά, υψηλής υψομέτρου λιμνάκια της Βορειοκαλifornίας, η μοναδική υδρογόνια δομή του νερού δημιουργεί τις συνθήκες που τα ψάρια χρειάζονται για να επιβιώσουν. Δείτε πώς:
Η υψηλή συγκεκριμένη θερμότητα του νερού—λόγω υδρογόνιου δεσμού—αποτρέπει θανατηφόρες γρήγορες αλλαγές θερμοκρασίας.
Ο υδρογόνιος δέσμος επιτρέπει στο νερό να υπάρχει ως υγρό και πάγος ταυτόχρονα, δημιουργώντας διακριτά θερμικά στρώματα (στρατικοποίηση). Τα ψάρια κατακτοῦν ζώνες που ταιριάζουν στις θερμικές τους προτιμήσεις.
Το δίκτυο υδρογόνιου δεσμού διαλύει οξυγόνο αποδοτικά, επιτρέποντας τη βραγχιαστή αναπνοή.
Ο πάγος επιπλέει διότι ο υδρογόνιος δέσμος τον κάνει λιγότερο πυκνό από το υγρό νερό. Το επιφανειακό στρώμα πάγου μονώνει το βαθύτερο νερό, διατηρώντας το υγρό και καταστητικό όλο το χειμώνα.
Κύκλωση θρεπτικών, μικροβιακή δραστηριότητα και ολόκληρο το τροφικό δίκτυο εξαρτώνται από τις ιδιότητες του υδρογόνιου δεσμένου νερού.
Χωρίς αυτές τις μοριακές αλληλεπιδράσεις, τα ορεινά λιμνάκια θα παγώνουν ολοκληρωμένα ή θα υπερθερμαίνονταν, καθιστώντας τα ακατάλληλα για ψάρια και τα οικοσυστήματα που υποστηρίζουν.
